tag:blogger.com,1999:blog-6062091455019020982012-01-25T18:58:45.604-08:00స్నిగ్ధకౌముదిప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.comBlogger231100tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-70891053256222073162011-03-02T11:11:00.000-08:002011-03-02T11:25:29.840-08:00మధురము శివ మంత్రము..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><b>"మిత్రులందరికీ మహా శివరాత్రి శుభాకాంక్షలు"</b></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-uyyS7iGyEyg/TW6WNCepivI/AAAAAAAAAFg/dzTBuAFRgCs/s1600/474_050.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://lh4.googleusercontent.com/-uyyS7iGyEyg/TW6WNCepivI/AAAAAAAAAFg/dzTBuAFRgCs/s320/474_050.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br />మధురము శివ మంత్రము..మదిలో మరువకే ఓ మనసా..<br /><br /><br /><object height="36" width="470"><param value="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjE0MjA4ODEwO3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTQyMDg4MTAtYjA4IjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk5MDkwOTE1O30=&autoplay=default" name="movie"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed wmode="transparent" height="36" width="470" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" src="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjE0MjA4ODEwO3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTQyMDg4MTAtYjA4IjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk5MDkwOTE1O30=&autoplay=default"></embed></object><br /><br /><br />ఓ మహదేవా..నీ పద సేవా..భవతరణానికి నావ..<br /><br /><br /><object height="36" width="470"><param value="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjE0MjA4ODA2O3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTQyMDg4MDYtNjdiIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk5MDkwOTk0O30=&autoplay=default" name="movie"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed wmode="transparent" height="36" width="470" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" src="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjE0MjA4ODA2O3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTQyMDg4MDYtNjdiIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk5MDkwOTk0O30=&autoplay=default"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-7089105325622207316?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-22348505522019272322011-02-23T00:59:00.000-08:002011-02-23T00:59:09.629-08:00పూవై విరిసిన...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">కేవలం..బేలా అన్న ఆ ఒక్క మాట కోసం ఈ పాటని కొన్ని వేల సార్లుగా వింటూనే వున్నాను..అంటే నమ్ముతారా..? అతిశయోక్తిలా అనిపిస్తోంది కదూ..కానీ అక్షరాలా నిజం. </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">చాలా కాలం క్రితం టీవీ లో ఒక లైవ్ షో లో ఈ పాట విన్నాను(చూశాను). ఆ తరువాత కనిపించిన ప్రతీ చిన్న, పెద్ద మ్యూజిక్ స్టోర్ లు వెతికాను పిచ్చిగా...చివరికి సంగీత్ సాగర్ లో "గోల్డెన్ హిట్స్ అఫ్ ఘంటసాల" లో పట్టుకున్నాను. అప్పటినించీ మనసారా..తనివి తీరా విన్నాను..వింటూనే వున్నాను..ఆనందిస్తూనే వున్నాను.</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ అక్క భర్త సి.హెచ్.సురేష్ అని బ్యాంకు ఉద్యోగి..ఘంటసాల గారి పాటలు, మాధవపెద్దిగారి పాటలు (అందుకే ఈయన మాధవ పెద్ది గారి కుటుంబానికి చాలా సన్నిహితుడయ్యాట్ట) టీవీ లలో, స్టేజి షో లలో పాడుతూ వుంటారు.. మొన్నామధ్య కాస్త తీరికగా కనిపిస్తే అడిగి పాడించుకున్నాను ఈ పాట. అద్భుతంగా పాడారు. నాకీ పాట ఎందుకిష్టమో చెప్తే విని ఆశ్చర్య పోయారు అలా కూడా ఉంటారా (వింటారా) అంటూ..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">సుతి మెత్తగా..మృదు మధురంగా సాగే ఈ పాట..శ్రీ తిరుపతమ్మ కధ సినిమాలోనిది. సి. నారాయణరెడ్డి గారు రాసి శంకర్ , పామర్తి గార్లు సంగీతాన్ని అందించగా..మనకోసమే గంధర్వ లోకం నించి వచ్చి తన గళం తో పాటల పూలు పూయించి తిరిగి అదే లోకానికి వెళ్ళిపోయిన ఘంటసాల గారు పాడగా విరిసిన పువ్విది.</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"> </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /><object height="36" width="470"><param value="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjE0MTQwNzI3O3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTQxNDA3MjctMjViIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk4NDUwNzk0O30=&autoplay=default" name="movie"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed wmode="transparent" height="36" width="470" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" src="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjE0MTQwNzI3O3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTQxNDA3MjctMjViIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk4NDUwNzk0O30=&autoplay=default"></embed></object></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">పూవై విరిసిన పున్నమి వేళ..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">బిడియము నీకెలా..బేలా..!!పూవై!!</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"> </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">చల్లని గాలులు సందడి చేసే..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">తోలి తోలి వలపులు తొందర చేసే..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">జలతారంచుల మేలిముసుగులో</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">తలను వాల్తువేలా..బేలా..!!పూవై!!</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">మొదట మూగినవి మొలక నవ్వులు..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">పిదప సాగినవి బెదరు చూపులు..ఆ..ఆ..ఆ..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">తెలిసెనులే నీ తలపులేమిటో...</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">తొలగిపోదువేలా...బేలా !!పూవై!!</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">తీయని వలపుల పాయసమాని..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">మాయని మమతల ఊయలలూగి..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఇరువురమొకటై పరవశించగా..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఇంకా జాగేలా..బేలా!!పూవై!!</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-2234850552201927232?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-8532726976616198752011-02-16T04:36:00.000-08:002011-02-16T04:41:16.604-08:00నేనే రాధనోయి..గోపాలా..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">డా!! భానుమతి..బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి. రచన, నటన, గానం అన్నింటిలో ఆవిడది ఒక ప్రత్యేక శైలి. సినిమాల్లో </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఆవిడని చూస్తే గర్విష్టి అని , డామినేట్ చేసేస్తుందని అనిపించడం కద్దు. కానీ భానుమతి గారి ఆత్మ కధ "<a href="http://nemalikannu.blogspot.com/2009/12/blog-post_10.html">నాలోనేను </a>" ఆవిడ అంతరంగాన్ని చాలా చక్కగా ఆవిష్కరించేస్తుంది.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">నాకు భానుమతిగారి అన్ని పార్శ్వాలు నచ్చినా..ఆవిడ రచనలన్నా, పాటలన్నా చాలా ఇష్టం. విశిష్టమైన కంఠస్వరం..అందులో పలికే అద్భుతమైన గమకం..గొప్ప స్వరజ్ఞానం.. ఆవిడకే ప్రత్యేకం. అంతా మనమంచికే అన్న సినిమాలోని ఈ పాట చాలా అద్భుతంగా పాడారావిడ. </span></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఈ పాట కి సంగీతం భానుమతి, సత్యం గారు సమకూర్చారట. పాట చివర్లో ఆలాపన హిందుస్తానీ ఆలాపనని గుర్తు చేస్తుంది. పండిట్ బిస్మిల్లా ఖాన్ షెహనాయి తో ఇన్స్ పైర్ అయ్యి చేసిన పాట అని శైలజ గారు జీ తెలుగు లో చెప్పగా విన్నాను. నాకెంతో ఇష్టమైన ఈ పాట మీరందరూ కూడా విని ఆనందించాలని నా కోరిక.</span></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఇంకో విశేషమేంటంటే..జీ తెలుగు స రి గ మ నువ్వా నేనా..లో సాహితి అనే అమ్మాయి (10 ఏళ్ళు ఉంటాయేమో) అద్భుతంగా పాడింది. అంత చిన్న వయసు లో ఆ పాట సెలెక్ట్ చేసుకోవడమే గొప్ప అనుకుంటే..అద్భుతంగా పాడి అందరిని ఆశ్చర్యపరిచింది. ఆ వీడియో కూడా అటాచ్ చేశాను. చూస్తారుగా..</span></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/99z9faYqnSY" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">నేనే రాధనోయి..గోపాలా నేనే రాధ నోయి..<br />అందమైన ఈ బృందావని లో..నేనే రాధనోయి..!!నేనే!!<br /><br />విరిసిన పున్నమి వెన్నెలలో...<br />చల్లని యమునా తీరములో...<br />నీ పెదవులపై వేణు గానమై...<br />పొంగి పోదురా... నేనే వేళా...!!నేనే!!<br /><br />ఆడే పొన్నల నీడలలో...<br />నీ మృదు పదముల జాడలలో...<br />నేనే నీవై...నీవే నేనై...కృష్ణా...ఆ...ఆ...ఆ...<br />అనుసరింతురా నేనే వేళా..!!నేనే!!</span><br /><br /><br /><object height="320" width="480"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/video/xgz8m1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://www.dailymotion.com/swf/video/xgz8m1" width="480" height="320" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed></object><br /><b><br /></b><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-853272697661619875?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-24330927715924144482011-02-01T20:20:00.000-08:002011-02-01T21:03:44.258-08:00గూటినున్న రామచిలుక గువ్వల పాలాయెరన్నా..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఏ మహానుభావుడు రాశాడో ఇంత మంచి తత్వాన్ని, ఇంత గొప్ప సత్యాన్ని. రెప్పపాటు జీవిత కాలం లో...నా అంత వీరుడు లేడని గొప్పలు పోతాం... అంతా నా ప్రతిభే...అన్నీ నా సొంతమే అనుకుంటాం. శరీరమనే ఈ గూటి నించి ప్రాణమనే రామచిలుక ఎగిరిపోయాక... </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">కేవలం </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">స్మృతి గా మిగిలిపోతాం. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br />ఎంత వద్దనుకున్నా..ఈ మధ్యకాలంలో నేను కోల్పోయిన బంధువులు, ఆత్మీయులు, స్నేహితుల జ్ఞాపకాలు విపరీతంగా బాధ పెడుతున్నాయ్. జీవితం క్షణ బంగురం అని అనుకునే స్థితప్రజ్ఞత ఎప్పుడొస్తుందో..</span><br /><br /><br /><br /><object height="36" width="470"><param value="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjEzOTM3Mzc4O3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTM5MzczNzgtMTYwIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk2NTg5NTc3O30=&autoplay=default" name="movie"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed wmode="transparent" height="36" width="470" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" src="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjEzOTM3Mzc4O3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTM5MzczNzgtMTYwIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToyMjI0OTY1O3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjk2NTg5NTc3O30=&autoplay=default"></embed></object><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">గూడు చిన్న బోయెరా..చిన్నన్నా గూడు చిన్న బోయెరా..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">గూటినున్న రామచిలుక గువ్వల పాలాయెరన్నా.. !!గూడు!!</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఎక్కలేని పర్వతాలు..వేయి నూర్లు నిచ్చెనేసినా..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఎక్కడ చూచినా గానీ చిలక జాడ కాన రాదు..!!గూడు!!</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">పంచ పరమాన్నములు పళ్ళెములో పోసి ఇచ్చినా..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">మాణిక్యం చేతికిచ్చినా మాటలాడదు రామ చిలుక !!గూడు!!</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">కొండ మీద బండి వాలేను..గుండె రెండు చెక్కలాయెను..</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">గూటినున్న రామచిలుక గువ్వల పాలాయెరన్నా.. !!గూడు!!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-2433092771592414448?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-40889313887813201182011-01-27T11:33:00.000-08:002011-01-27T11:33:50.662-08:00సిరిమల్లె నీవే..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span></div><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">వారం రోజులుగా ప్రయత్నిస్తున్నాను..ఈ పాట నాకెంత ఇష్టమో మాటల్లో చెప్పాలని..కానీ ఏ ఒక్క అక్షరం, ఏ ఒక్క పదమూ నాకు సహకరించక మూగనైపోయాను. అదేపనిగా పదే పదే ప్రయత్నించగా.. ఓ నాలుగక్షరాలు నన్ను కనికరించాయి.. అవి మీతో పంచుకుందామని..ఇలా వచ్చాను.</span></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span"><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px; text-align: justify;">ఈ పాటంటే నాకెంతో ఇష్టం. ముఖ్యంగా బాలూ గారి గళం ఇంకా చాలా ఇష్టం. రేడియో లోను, టేప్ రికార్డర్ లోను, ఇంటర్నెట్ లో కూడా ఎప్పుడూ వినడమే కానీ.. ఈ పాటని ఎప్పుడూ చూడలేదు. అసలిది ఏ సినిమా లో పాటో కూడా తెలిదు వారం క్రితం వరకు. అసలు తెలుసుకోవాలనిపించలేదు. తెలుసుకుంటే..చూడాలనిపిస్తుంది. అది నాకు ఇష్టం లేదు. <b>"నెమలికన్ను మురళీ</b> <b>గారన్నట్టు... ఒక కధని అక్షరాల్లో చదివినప్పుడు, లేదా ఏదైనా చక్కటి పాటని విన్నప్పుడు కలిగే అనుభూతిని దృశ్యం ద్వారా</b> <b>కలిగించడం దుస్సాధ్యం".</b></div><div style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">కానీ..అనుకోకుండా వారం రోజుల క్రితం..నా ఫ్రెండ్ వాళ్ళింట్లో యు ట్యూబ్ లో ఈ పాట చూశాను. మెస్మరైజ్ అయిపోయాను. వేటూరి గారి మాటలెంత సున్నితంగా అందంగా వున్నాయో.. పాట చిత్రీకరణ కూడా హీరో రంగనాథ్, హీరొయిన్ లక్ష్మిల పైన అంతే అందంగా..కాదు కాదు అద్భుతంగా చిత్రీకరించారు (ఇక్కడో చిన్న మాట చెప్పాలి. రంగనాథ్ ని చూడగానే యద్దనపూడి నవలల్లో కధానాయకుడు గుర్తుకొస్తాడు నాకు).</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; line-height: 25px;">నీలాకాశం..దాన్నిండా పరచుకున్న వెండి మబ్బు.. కొండలూ..లోయలూ..విశాలమైన మైదానాలు..అందమైన జలపాతాలు..ఓహ్! <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">బాలూ గారు తన గాత్రంతో , రాజన్ నాగేంద్ర గార్లు తమ సంగీత దర్శకత్వ ప్రతిభ తో ఒక అద్భుతాన్ని ఆవిష్కరించారు. .ఇక చెప్పలేను మహాప్రభో..చూసేయండి.</span></span></div></span></span><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/RxF-jon6LNg" title="YouTube video player" type="text/html" width="480"></iframe></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span></div><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"> సిరిమల్లె నీవే..విరిజల్లు కావే..</span></div><span class="Apple-style-span"><div style="line-height: 28px; text-align: justify;"> వరదల్లె రావే..వలపంటి నీవే..</div><div style="line-height: 28px; text-align: justify;">ఎన్నెల్లు తేవే..ఎద మీటి పోవే..!!సి!!</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">ఎలదేటి పాట..చెలరేగే నాలో..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">చెలరేగి పోవే..మధుమాసమల్లే..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">ఎల మావి తోట..పలికింది నాలో..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">పలికించుకోవే..మది కోయిలల్లే..</div></span> <div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">నీ పలుకు నాదే..నా బ్రతుకు నీదే..</div></span> <div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">తొలి పూత నవ్వే..వన దేవతల్లే..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">పున్నాగ పూలే..సన్నాయి పాడే..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">ఎన్నెల్లు తేవే..ఎద మీటి పోవే..!!సి!!</div></span> <div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">మరుమల్లె తోట..మారాకు వేసే..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">మారాకు వేసే..నీ రాక తోనే..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">నీ పలుకు పాటై..బ్రతుకైన వేళ..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">బ్రతికించుకోవే..నీ పదము గానే..</div></span> <div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">నా పదము నీవే..నా బ్రతుకు నీదే..</div></span> <div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">అనురాగమల్లే..సుమగీతమల్లె..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">నన్నల్లుకోవే..నా ఇల్లు నీవే..</div></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><div style="text-align: justify;">ఎన్నెల్లు తేవే..ఎద మీటి పోవే..!!సి!!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-4088931388781320118?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-34901673582810027752011-01-13T04:13:00.000-08:002011-01-13T04:24:30.669-08:00గాయతి వనమాలీ<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; line-height: 28px;"><b>బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు...</b></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;">నేనండీ ప్రణీత స్వాతిని. గుర్తున్నాను కదూ(అమ్మయ్య థాంక్ యు)..చాలా కాలం తరవాత మళ్ళీ బ్లాగ్ లోకం లో అడుగుపెట్టే అవకాశం దొరికింది. సంక్రాంతి పండగ కదా అందరినీ విష్ చేసినట్టుంటుందని వచ్చాను. </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; line-height: 28px;">గత కొద్ది నెలలుగా విపరీతమైన ఒత్తిడిలో వున్న నన్ను సేదతీర్చినవి పాటలే. అందులో <b>"గాయతి వనమాలీ"</b> అనే ఈ సదాశివ బ్రహ్మేంద్ర కృతి ఎంతమంది గాయకులో పాడారు. కానీ...నాకెంతో ఇష్టమైన గాయకుడు డా. మంగళంపల్లి బాలమురళీ కృష్ణ పాడిన ఈ శైలి నాకు చాలా ఇష్టం. నాకిష్టమైన ఈ పాట మీరూ వినాలని ఇక్కడ పోస్ట్ చేస్తున్నాను. సంస్కృతం లో వున్న ఈ పాటకి ఎవరైనా అర్ధం చెప్పగలిగితే ధన్యురాలిని. ఏవైనా అచ్చు తప్పులుంటే మన్నించమని ప్రార్ధన. </span><br /><div style="line-height: 28px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><b><br /></b></span></div><br /><br /><object align="middle" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="86" id="omp3" width="490"></p><p><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain" /></p><p><param name="movie" value="http://www.elmazzika.com/mptree/mp3/flash/omp3.swf" /><param name="quality" value="high" /><param name="wmode" value="transparent" /><param name="bgcolor" value="#ffffff" /><embed src="http://www.elmazzika.com/mptree/mp3/flash/omp3.swf" flashvars="file=http://surasa.net/music/sadasiva/gayati.mp3" quality="high" wmode="transparent" bgcolor="#000000" width="490" height="86" name="omp3" align="middle" allowScriptAccess="sameDomain" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" /></p><p></object><br /><div><br /><br /><div class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21pt; margin-bottom: 13.5pt; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="apple-style-span"><span lang="AR-SA" style="color: black;">పల్లవి!! గాయతి వనమాలి - మధురం - గాయతి వనమాలి!!</span></span><span class="apple-style-span"><span style="color: black;"> <b><o:p></o:p></b></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21pt; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span lang="AR-SA" style="color: black;">చరణం!! పుష్ప సుగంధ సుమలయ సమీరే</span><span style="color: black;"><br /> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">పావన ముని జన యమునా తీరే !! గాయతి !! </span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21pt; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span style="color: black; font-weight: bold;"><br /></span><span lang="AR-SA" style="color: black;">చరణం!! కూజిత శుక పిక ముఖ ఖగ కుంజే</span><span style="color: black;"><br /> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">కుటిలాలక బహు నీరద పుంజే</span><span style="color: black;"> || </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">గాయతి</span><span style="color: black;"> || <b><o:p></o:p></b></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21pt; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span style="color: black; font-weight: bold;"><br /></span><span lang="AR-SA" style="color: black;">చరణం!! తులసి ధామ విభూషణ హారీ</span><span style="color: black;"><br /> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">జలజ భవ స్తుత సద్గుణ శౌరీ !! గాయతి !!</span><span style="color: black; font-weight: bold;"><o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 21pt; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span style="color: black; font-weight: bold;"><br /></span><span lang="AR-SA" style="color: black;">చరణం!! పరమ హంస హృదయోత్సవ కారీ</span><span style="color: black;">… </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">హరీ </span><span style="color: black;">…</span><span lang="AR-SA" style="color: black;">హరీ </span><span style="color: black;">…<br /> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">పరిపూరిత మురళీ.. రవ ధారి !! గాయతి!! <b> </b></span><span style="color: black; font-weight: bold;"><o:p></o:p></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span lang="AR-SA" style="color: black;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span lang="AR-SA" style="color: black;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span lang="AR-SA" style="color: black;"><b><br /></b></span></span></div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-3490167358281002775?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-91556292567298636692010-05-09T00:47:00.000-07:002010-05-09T00:49:10.609-07:00అమ్మ<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /><b> వెంకట రత్నమ్మ...రిటైర్డ్ హెడ్ మాస్టర్..</b><br /><br />ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్న భర్త ఎన్ని ఆగడాలు చేసినా, తన మీద ఎంత దౌర్జన్యం చేసినా, ఆస్తంతా తగలేసినా, సంపాదనలో ఒక్క రూపాయ ఇవ్వకపోయినా.. తనను భార్యగా గౌరవించడం అటుంచి కనీసం మనిషిగా కూడా చూడకపోయినా కేవలం తన ముగ్గురాడపిల్లల కోసం భరించింది. కానీ ఆ పిల్లలు పెద్ద వారై పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుని భర్తలతో సహా వచ్చి ఆమె మీద ఆధారపడితే..అల్లుళ్ళని ఏమైనా అంటే కూతుళ్ళు అన్యాయమైపోతారనే భయంతో..పిల్లల మీద మమకారం చంపుకోలేక..డెబ్భై ఐదేళ్ళ ఈ వయసులో కూడా తన సంపాదనతో వారందరినీ పోషిస్తోంది. తను కన్నకూతుళ్ళు, వాళ్ళు కన్న పిల్లలు..తననెంత ఈసడించుకున్నా..ఆమెకి వాళ్ళపై ప్రేమే కాని కోపం ఎన్నడూ రాలేదు. ఆ అమ్మకి విశ్రాంతి ఎన్నడో..?<br /><br /><b> అన్నపూర్ణ..రిటైర్డ్ అసిస్టెంట్ డైరెక్టర్..</b><br /><br />తన తరవాత ఐదుగురు తమ్ముళ్ళున్నారు కాబట్టి పై చదువులు చదివించలేనని తండ్రి చెప్తే ఎస్.ఎస్.ఎల్.సి తో చదువు ఆపేసి పదహారేళ్ళ వయసులోనే ఉద్యోగంలో చేరి తండ్రి కి ఆసరాగా నిలబడింది. తల్లిలా తమ్ముళ్ళని పెంచింది, చదివించింది. కుటుంబాన్ని నడపడానికి తండ్రి చేసిన అప్పులన్నీ తీర్చింది..పెళ్ళైన రెండున్నరేళ్ళకే భర్త చనిపోతే..ఇద్దరు పసికందులతో ఒంటరిగా బ్రతుకు ప్రయాణం సాగించింది..ఊళ్లు తిరిగే ఉద్యోగంతో (ఎగ్జిక్యు టివ్ జాబ్) పిల్లల చదువులు సరిగ్గా సాగవని..వాళ్ళని హైదరాబాద్ లో నే వుంచి తను వారానికి పదిహేను రోజులకి వచ్చి వెళ్తూ..వాళ్లకి కావాల్సినవన్నీ సమకూర్చింది..తండ్రి లేని పిల్లలని పల్లెత్తు మాట అనకుండా పువ్వుల్లో పెట్టి పెంచుకుంది..చక్కటి విద్య బుద్దులు చెప్పించింది..వాళ్ళ తో బాటూ తనూ చదువుకుని డిగ్రీ తెచ్చుకుంది. డిపార్ట్ మెంట్ లో సిన్సియర్, అండ్ స్ట్రిక్ట్ ఆఫీసర్ గా పేరు తెచ్చుకుంది. ప్రస్తుతం రిటైర్ అయ్యి...ఇన్ని సంవత్సరాలుగా పిల్లలకి దూరంగా ఉంటూ పంచడానికి అవకాశం లేకపోయిన మమకారాన్ని ఇప్పుడు పంచుతూ అమ్మ...ప్రేమకి మారు పేరని చెప్పకనే చెప్తోంది.<br /><br /><b> అనసూయ(లేట్).. యు.డీ.సి. ఏ.పీ. స్టేట్ టెక్నికల్ బోర్డ్..</b><br /><br />కోటి ఆశలతో పెళ్లి చేసుకుని అత్తవారింట అడుగుపెట్టిన అమ్మాయి..భర్త మానసిక రోగి అని ఆ ఉద్రేకాన్ని తగ్గించడానికి సెడెటివ్స్ వాడుతున్నారని తెలిసి షాక్ అయింది. తప్పని సరై పరిస్థితులతో రాజీ పడింది. పిల్లలు పెద్దవాళ్ళు ఐతే తన కష్టాలన్నీ తీరిపోతాయనుకుంది. వాళ్ళకే కష్టమూ తెలీకుండా పెంచింది. కోరిన చదువు చెప్పించింది. ఉద్యోగ రీత్యా కొడుకు అమెరికా వెళ్తే..కూతురు చదువుని అటకెక్కించి ప్రేమ ప్రేమ అంటూ తనకు రెట్టింపు వయసు, పెళ్లై ఇద్దరు పిల్లలున్న వ్యక్తి వ్యామోహంలో పడితే..అతి కష్టం మీద ఆ వ్యామోహం నించి బైటికి లాగి మళ్ళీ కాలేజి లో చేర్చింది. హమ్మయ్య కూతురింక మారిపోయింది.. చక్కగా చదువుకుంటోంది..అనుకుంటూ వుండగా ఆ అమ్మాయి మళ్ళీ ప్రేమలో పడింది. ఎంత నచ్చజెప్పినా వినలేదు. ఈ క్రమం లో మానసిక వొత్తిడి లో తన అనారోగ్యం సంగతే గుర్తించలేకపోయింది. హఠాత్తుగా ఒకరోజు కళ్ళు తిరిగి పడిపోతే "బ్రెయిన్ ట్యూమర్..అడ్వాన్స్డ్ స్టేజి..ఆపరేషన్ చేసినా మూడేళ్ళ కంటే బ్రతకడం కష్టం" అని చెప్పారు ఎమర్జెన్సి ఆపరేషన్ చేసిన డాక్టర్స్. కూతురికి ఇవేమీ పట్టలేదు..తను ప్రేమించిన వ్యక్తితో(సకల అవలక్షణాభిరాముడు) తను కోరుకున్న జీవితం వైపు సాగిపోయింది. పిల్లలే తన జీవితం అనుకుని బ్రతికిన ఆమె కూతురు చేసిన పనికి తట్టుకోలేకపోయింది. కూతురి భవిష్యత్తు మీద బెంగతో జీవితం నించి సెలవు తీసుకుంది. తిరిగి రాలేని లోకాలకి వెళ్ళిపోయింది.<br /><br /><br /> ****<br /><br />భగవంతుడు తను ప్రతీ చోట ఉండలేక అమ్మని సృష్టించాడట. అమ్మ ప్రేమకి ప్రతి రూపం ..అమ్మ మనసు నవనీతం..మాతృ ప్రేమకి వర్ణ వర్గ భేదాలు, ప్రాంతీయ, దేశ, విదేశ భేదాలు లేవు. అమ్మా...మమ్మీ...అమ్మీ...మామ్...పదమేదైనా... కటిక పేదవాడికైనా, కోట్లకి పడగలేత్తినా అమ్మ ప్రేమ సమానమే. మన సంతోషమే అమ్మ సంతోషం, మన దుఖమే అమ్మ దుఖం. పసితనాన తప్పటడుగు వేసే క్షణం నించి మన ప్రతి అడుగు వెనక అమ్మ..తప్పటడుగు తప్పుటడుగు కాకుండా నిరంతరం వెన్నంటి దారి చూపే అమ్మ.<br /><br />"వాస్తవం" లో చెప్పిన ముగ్గురమ్మలూ...ఎందరో(కాదు కాదు అందరు) అమ్మలకి, వారి ప్రేమలకి, త్యాగాలకి ప్రతి రూపాలు. అందుకే మాతృమూర్తులందరికీ పాదాభివందనం. మీ ఆశీస్సులే మాకు శ్రీ రామ రక్ష.<br /><br />బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ మాతృదినోత్సవ శుభాకాంక్షలు.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-9155629256729863669?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-45545838397870157612010-03-23T11:54:00.000-07:002010-03-23T12:03:48.439-07:00విమానాల్రావు అంకుల్<span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 25px;"></span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><div style="text-align: justify;">నా చిన్నప్పుడు అంటే నాకో పదీ-పదకొండేళ్ళప్పుడు...మా ఎదురింట్లో ఆంజనేయ స్వామి అని ఒక యాభై-యాభై ఐదేళ్ళ ఆయన వుండే వారు. ఇండియన్ ఎయిర్ లైన్స్ లో పని చేసేవారు. డైవోర్సీ. ఆయనకి ఇద్దరు పిల్లలు. ఒక అమ్మాయి, ఒక అబ్బాయి. అమ్మాయి అప్పటికే దూరదర్శన్ లో వీణ గ్రేడ్ 1 ఆర్టిస్ట్, పెళ్లి కూడా ఐపోయింది. అబ్బాయేమో ఇంటర్ చదువుతున్నాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఆయన్ని నేను విమానాల్రావు అంకుల్ అనీ, ఆయనేమో నన్ను "డార్లింగ్" అని "స్వీటీ" అని "అమ్మడూ" అని పిలిచేవారు. నేనంటే బాగా ఇష్టపడే వారు. అయన పిల్లల కంటే ఎక్కువ పెత్తనం చేసేదాన్ని ఆయన మీద నేను. ఎప్పుడు యే వూరికి టూర్ వెళ్ళినా సరే..నా కోసం ఏదో ఒక బహుమతి తెచ్చేవారు. ఇంటి దగ్గరే వుంటే... అమ్మడూ కాస్త ఈ ముసలాడికి కూడా కబుర్లు చెప్పమ్మా అంటూ దగ్గర కూర్చోబెట్టుకుని తనే చెప్పేవారెన్నో కబుర్లు. వాళ్ళ అమ్మాయి నైనా అంత ప్రేమ గా చూసుకున్నారో లేదో అనుకునే వాళ్ళు అమ్మా, బామ్మా ఎప్పుడూ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">భార్య లేకపోవడంతో ఇంటిపని, వంట పనీ అంతా అంకులే చేసేవారు. సరిగ్గా ఆయన వంటంతా పూర్తి చేసే సమయానికి నేను తయారయ్యేదాన్ని. అన్నీ పదార్ధాలు నేను ముందు రుచి చూశాకే వాళ్ళు తినేవాళ్ళు. అంత డిమాండ్ వుండేదన్నమాట నాకు వాళ్ళింట్లో. ఎంతగా వూళ్ళన్నీ తిరిగినా, ఎన్ని పెత్తనాలు చేసినా నిద్రకి మాత్రం బామ్మ కావాల్సిందే నాకు. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఇలా మనం యువరాణీ వారిలాగా ఒక వెలుగు వెలిగి పోతూ వుండగా..ఒకసారి విమానాల్రావు అంకుల్ ఏదో వూరెళ్ళినప్పుడు ఒక పేద కుటుంబం లో వితంతువుని పెళ్లి చేసుకుని తీసుకొచ్చారు. నా చేతే వాళ్ళిద్దరికీ హారితి ఇప్పించి ఇంట్లోకి తీసుకెళ్ళారు అమ్మా వాళ్ళు. అంకుల్ ఆవిడని ఎందుకు తీసుకొచ్చారు..? అని నాకు సందేహం. పైగా నన్ను తీసుకెళ్ళకుండా పెళ్లి చేసుకొచ్చారని కోపం కూడా వచ్చింది. అందుకని రెండు రోజులు వాళ్ళింటికి వెళ్ళలేదు. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">రెండు రోజులు బిగదీసుకుని కూర్చున్నా, కానీ ఆవిడ అదే "అంకుల్ పెళ్ళాం ఆంటీ" ని సరిగ్గా చూడలేదుగా.. అందుకని మూడో రోజు పరిగెత్తుకెళ్ళా వాళ్ళింటికి ఆంటీ ని చూడడానికి. ఆవిడ పాపం బాగానే మాట్లాడింది. కానీ నాకే ఆవిడ నచ్చలేదు. ఆవిడ మా అమ్మ లాగా చీర కట్టుకోలేదనీ, సాఫ్ట్ గా మాట్లాడలేదనీ, ఓల్డ్ ఫాషన్ గా ఉందనీ, ఆంటీ నాకు నచ్చలేదనీ ఆమెని వాళ్ళమ్మా నాన్నల దగ్గరికి పంపెయ్యమనీ అంకుల్ తో చెప్పాను. అప్పుడు నన్ను దగ్గర కూర్చోపెట్టుకుని, ఆవిడ ఎవరో, ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చిందో, ఎందుకు వెనక్కి పంపకూడదో అంతా వివరంగా నాకర్ధమయ్యే విధంగా చెప్పి నన్ను కన్విన్స్ చేశారు(నిజానికి నన్ను కన్విన్స్ చెయ్యాల్సిన అవసరం ఆయనకి ఏమాత్రం లేకపోయినా). నా ప్రవర్తన వల్ల ఆంటీ కి కూడా నేనంటే అంతగా పడేది కాదు. కానీ పాపం ఏనాడూ బయట పడేది కాదు. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఒకసారి ఆవిడ వింటూ వుండగా అంకుల్ నన్ను "డార్లింగ్" అని పిలిచారు. ఆవిడ నేరుగా నా దగ్గరికి వచ్చి ఏమే "డార్లింగ్" అంటే ఏవిటి అనడిగింది(ఆవిడకి పాపం చదువు రాదు). నేను పెద్ద ఆరిందాలాగా "డార్లింగ్ అంటే ప్రియురాలు" ఆంటీ అన్నా. నాకేం తెలుసు అలా అనకూడదనీ.. పాపం ఆవిడ బాగా ఏడ్చింది. వెంటనే వెళ్లి అంకుల్ తో చెప్పా..ఆయన నా ఎదురుగానే ఆవిడ ని చడా మడా తిట్టారు. పసిపిల్ల దాని మీద నీకు అనుమానమా? అంటూ ఇంట్లోంచి ఆవిడని గెంటినంత పని చేశారు. నా వల్ల వాళ్ళిద్దరూ పోట్లాడుకుంటున్నారు అని అర్ధమై ఇంటికొచ్చి బామ్మకి చెప్పా. బామ్మ వెళ్లి సర్దుబాటు చేసింది. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">చిత్రంగా ఆ తరువాత ఆంటీ కూడా నాకు బాగా దగ్గరైంది. అలా ఆ కధ సుఖాంతం అయిన తరువాత చాలా రోజులకి మల్లీశ్వరి సినిమా టీవీ లో వచ్చింది. అప్పట్లో మాకు టీవీ లేదు. అందుకని సినిమా చూడాలంటే అంకుల్ వాళ్ళింటికి వెళ్ళేవాళ్ళం. అందరూ కింద కూర్చుని చూస్తే నేను మాత్రం దర్జాగా అంకుల్ పక్కనే రాణీ లాగా కూర్చుని చూశాను సినిమా. దాంతో ఆంటీకి బాగా కోపం వచ్చింది. కట్టుకున్న పెళ్ళాన్ని కింద కూర్చోపెట్టి ప్రియురాలిని పక్కన కూర్చోపెట్టుకుంటారా అంటూ బాగా గొడవ చేసింది. ఆవిడ బాధల్లా అంకుల్ నన్ను "డార్లింగ్" అని పిలవకూడదని. ఆవిడ ఎంత రెచ్చిపోతోందో ఆయన అంత తాపీగా "నువ్వేం చేసినా నేను దాన్ని డార్లింగ్ అనే పిలుస్తానని" ఖచ్చితంగా చెప్పెసరికీ..పాపం ఆంటీ..మౌనంగా ఉండిపోయింది.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఆ తరువాత అంకుల్ ఎప్పుడూ నన్ను అలాగే పిలిచేవారూ.. ఆవిడ కూడా నెమ్మదిగా అలవాటు పడిపోయింది, నాతో ఇంటిమసి పెంచుకుంది. నేను వాళ్ళింటికి వస్తూండగా చూస్తే "ఏవండీ మీ ప్రియురాలోస్తోంది" అంటూ కేకేసేది అంకుల్ ని. ఆంటీ నాకు రకరకాల పిండి వంటలు చేసిపెడితే, నేను ఆంటీ కి చదవడం, రాయడం, అమ్మలాగా చీర కట్టుకోవడం (నిజంగానే నేర్పానండోయ్ అమ్మ దగ్గర నేర్చుకుని), చక్కగా జడ వేసుకోవడం, లాంటివన్నీ నేర్పానన్నమాట.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ఇలా వుండగా..హఠాత్తుగా ఒక రోజు అంకుల్ కి "సెరిబ్రల్ హేమోరేజ్" వచ్చింది. ఒక నెల రోజులు హాస్పిటల్ లో వున్నారు. తరవాత ఇంటికి వచ్చాక చాలా నెలలు పట్టింది కోలుకోడానికి. ఈ మధ్యలో అంకుల్ పిల్లలు ఆయన రెండో పెళ్లి చేసుకున్నందుకు పెద్ద రాద్ధాంతం చేసి ఆయన్నినానా మాటలన్నారు. మళ్ళీ రెండో సారి "సెరిబ్రల్ హేమోరేజ్" వచ్చింది. ఈ సారి కంప్లీట్ గా పారలైజ్ అయిపోయారు "నా ప్రియ నేస్తం".</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">తరవాత కొన్నాళ్ళకి ఆ ఇల్లు అమ్మేసి వెళ్ళిపోయారు. అంకుల్ వాళ్ళు అలా వెళ్ళిపోవడం నాకు చాలా పెద్ద షాక్. నేను తేరుకోడానికి చాలా సమయం పట్టింది. ఇప్పుడు బహుశా ఆయన జీవించి ఉంటారని అనుకోను. కానీ..ఇప్పటికీ విమానం శబ్దం విన్నా, రసగుల్లా తిన్నా(కోల్ కతా వెళ్ళిన ప్రతీ సారి రసగుల్లా నాకోసం తెచ్చేవారు), మల్లేశ్వరి సినిమా చూసినా, పాటలూ విన్నా, ఎవరు నన్ను అమ్మడు అని పిలిచినా "నా ప్రియ నేస్తం". విమానాల్రావు అంకులే మనసులో మెదులుతారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">మే హిస్ సోల్ రెస్ట్ ఇన్ పీస్. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-4554583839787015761?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-92230361123834366062010-03-21T12:01:00.000-07:002010-03-21T12:24:04.354-07:00కలల అలలపై...<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"></span><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span lang="AR-SA" style="color: black;">పాటలీ పుత్రాన్ని పాలించే చంద్రసేన మహారాజుకి ఇద్దరు భార్యలు. చిన్న రాణి రూపవతికి ముగ్గురు సంతానం.</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">అక్కగారి వలపు పంజరంలో చిలుకైన మహారాజుని పక్కకు నెట్టి అధికారం చేజిక్కించుకోవాలనే దురాశతో చిన్నరాణి తమ్ముడు వక్రకేతు</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">ఉచ్చులు పన్నుతూ మేనల్లుళ్ళని చవటలుగా తయారు చేశాడు.</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">పట్టపురాణి గుణవతి</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">సంతానం కోసం తపిస్తూ ఆ జగదంబని ప్రార్ధిస్తూ వుండేది. ఆమె పూజలకి సంతసించిన పార్వతి గుణవతిని కరుణించమని పరమేశ్వరునికి విన్నవించగా ఆ భక్తవ శంకరుడు భిక్షుక వేషంలో గుణవతి ఎదుట సాక్షాత్కరించి ఒక దివ్య ఫలం ప్రసాదించి అంతర్దానమవుతాడు. వంశోద్ధారకుడైన పుత్రుడవుతాడని అంబ ఆశీర్వదిస్తుంది. ఇది విన్న చంద్రసేన మహారాజు చాల సంతోషించి పట్టపురాణిని అభినందించాడు.</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">కానీ ఈ వార్త విన్న చిన్న రాణి సింహాసనం తన బిడ్డలకు దక్కకుండా పోతుందని ఈర్ష్యతో కుమిలిపోయింది. అంత దాకా వస్తే నేనున్నానుగా అక్క...అంటూ రూపవతిని సమాధాన పరిచాడు వక్రకేతు. </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span lang="AR-SA" style="color: black;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span lang="AR-SA" style="color: black;"><br /></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span lang="AR-SA" style="color: black;">త్వరలోనే పట్టపురాణి గుణవతి సులక్షణుడైన కుమారుణ్ణి కన్నది. భావి మహారాజు జన్మించాడని అందరూ మిక్కిలి సంతోషించారు. వక్రకేతు</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">ఆస్థాన సిద్ధాంతులని సొమ్ముతో ప్రలోభ పెట్టి "పుట్టిన బిడ్డ సకల</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">సద్గుణ సంపన్నుడే కాని..పుత్ర వీక్షణమైన మరుక్షణం తండ్రికి నేత్ర నష్టం" అని చెప్పిస్తాడు. సిద్ధాంతుల మాటలతో</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">వ్యాకుల పడుతున్న మహారాజుని "బిడ్డని కేవలం అడవి లో వదిలి రావడమే కానీ</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">చంపడం లేదుగా" అని</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">తన వాక్చాతుర్యంతో</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">అనునయించి</span><span style="color: black;">, </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">ఒప్పించి... బిడ్డని చంపెయ్యమని</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">చాటుగా</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">భటులకి చెప్తాడు. అడవిలోకి తీసుకెళ్ళి ఆ బిడ్డని భటులు చంపబోగా పరమేశ్వరుడు భిక్షుకుని రూపంలో వచ్చి రక్షిస్తాడు. అదే దారిన వెళ్తున్న ఒక గొర్రెలకాపరి పిల్లవానిని చూసి ముచ్చట పడి ఇంటికి తీసుకెళ్ళి తానే పెంచుకుంటాడు</span><span style="color: black;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: black;">సంతానం లేని ఆ గొర్రెలకాపరి. </span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span lang="AR-SA" style="color: black;"><br /></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span lang="AR-SA" style="color: black;"><br /></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span lang="AR-SA" style="color: black;">మహారాజుని పక్కకి తప్పించి అధికారం చేజిక్కించుకునే అవకాశం కోసం వక్రకేతు ఎదురు చూస్తుండగా..సంవత్సరాలు గడిచిపోతాయి. రాకుమారులు పెద్దవారవుతారు. వేట కని </span><span style="color: black;">చెప్పి మహారాజుని అడవికి తీసుకు వెళ్ళిన వక్రకేతు సమయం చూసి సేనాపతి దుష్టబుద్దితో కలిసి కుట్ర పన్ని మహారాజుకి విషం కలిపిన పానీయం ఇచ్చి తాగిస్తాడు. మర్నాడు వేటకు బయలుదేరి వెళ్ళిన మహారాజు ఒక లేడిని చంపబోగా గొర్రెల కాపరి పెంచుకున్న రాకుమారుడు (విజయుడు) అడ్డు పడి ఆ లేడిని రక్షిస్తాడు. అతడి రూప విలాసాలు చూసి ఆశ్చర్యపోయిన మహారాజు తేరిపార చూసే లోపు విషప్రభావం వల్ల రాజు చూపు పోతుంది. అందరూ ఆ యువకుడే రాజుగారి చూపు పోవడానికి కారణం అని అనగా అతను ఆశ్చర్యపోతాడు. రాజుగారి చూపు పోవడానికి నేనెలా కారణం అనుకుని తన సందేహ నివృత్తి కోసం కోటలోకి ప్రవేశించి అంతఃపురం లోకి వెళ్తాడు. అక్కడ తన జన్మ రహస్యం తెలుసుకుంటాడు. మహారాజు గారి కళ్ళు తిరిగి రావాలంటే గులేబకావళీ పుష్పం తెచ్చి కళ్ళకు తాకిస్తే మళ్ళీ కళ్ళు వస్తాయని రాజ వైద్యులు చెప్పగా విని..తాను తేవడానికి బయలుదేరతాడు. గులేబకావళీ పుష్పం తేవడానికి వెళ్ళిన అతను మార్గ మధ్యంలో ఏమేమి ఇబ్బందులు పడ్డాడు..ఎలా ఆ పుష్పాన్ని సాధించాడు...? అన్నది ఈ "గులేబకావళి కధ" మిగతా సినిమా. </span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span style="color: black;"><br /></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span style="color: black;"><br /></span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span style="color: black;">యన్.టే.రామారావు, జమున, నాగరత్నం, ముక్కామల, రాజనాల, ఛాయాదేవి, ఋష్యేంద్రమణి, హేమలత, మిక్కిలినేని..ఇలా తారాగణం అంతా అతిరధ మహారధులే. పాటలు రాసిన వారు సి.నా.రే అని అనుకున్నాను కానీ..అయన అన్నీ రాసినట్టు లేరు, మరి ఎవరు రాశారో తెలీదు. ఇకపోతే సంగీతం కూర్చినవారు జోసెఫ్-కృష్ణమూర్తి. అద్భుతంగా స్వరపరిచారు పాటలన్నీ. </span></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><span style="color: black;"><br /></span></o:p></span><br />పైన టైటిల్ ఏంటీ...ఈ కధేంటి...బొత్తిగా పొంతన లేని ఈ రాతలేంటీ..అనుకుంటున్నారా? వస్తున్నా అక్కడికే వస్తున్నానండీ..</div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p>గులేబకావళి కధ సినిమాని..."నన్ను దోచుకొందువటే వన్నెల దొరసాని..కన్నులలో దాచుకొందు నిన్నే నా స్వామీ" అంటూ సి.నా.రే గారు రచించిన పాటని ఎవ్వరూ మర్చిపోరు. అంత గొప్ప పాట. రేడియో లో కానీ, టీవీ లో కానీ చాలా ఎక్కువగా వినే, చూసే పాట, శ్రోతలందరూ ఎక్కువగా కోరుకున్న పాట. అసలు ఈ సినిమాలో అన్నీ పాటలూ చాలా బాగుంటాయి. కానీ..."కలల అలలపై తేలెను..మనసు మల్లె పూవై.."ఈ పాటంటే నాకు ప్రత్యేకమైన ఇష్టం. గులేబకావళీ పుష్పం తేవడానికి యక్ష లోకం వెళ్ళిన విజయుడు (రాకుమారుడు) యక్ష రాజు కుమార్తె కలలో కనిపించి ఆమెతో కలిసి పాడిన పాట. ఘంటసాలగారూ, జానకి గారు పాడిన పాట...నాకెంతో ప్రియమైన పాట మీతో పంచుకోవాలని నా ఆశ. ఈ క్రింది లింకులో పాటని చూస్తూ వినచ్చు.</o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><br /></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><object height="315" width="500"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hwN6-gpQGQc&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hwN6-gpQGQc&hl=en_US&fs=1&color1=0x3a3a3a&color2=0x999999&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="315"></embed></object></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt; text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><br /></o:p></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: black;"><o:p><br /></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 21.75pt;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal;"></span></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">"కలల అలల పై తేలెను మనసు మల్లె పూవై...</span></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">ఎగసి పోదునో చెలియా...నీవే ఇక నేనై...</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">జలకమాడు జవరాలిని చిలిపిగా చూసేవెందుకు</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">తడిసి తడియని కొంగున...ఒడలు దాచుకున్నందుకు..</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">చూపుతోనే హృదయ వీణ ఝుమ్మనిపించేవెందుకు</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">విరిసీ విరియని పరువము...మరులు గొలుపు తున్నందుకు..</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">సడి సవ్వడి వినిపించని నడి రాతిరి ఏమన్నది</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">జవరాలిని చెలికానిని... జంట గూడి రమ్మన్నది</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">విరజాజులు పరిమళించు విరుల పానుపేమన్నది</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">అగుపించని ఆనందము...బిగి కౌగిట కలదన్నది..</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">కలల అలల పై తేలెను మనసు మల్లె పూవై...</div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: justify;">ఎగసి పోదునో చెలియా...నీవే ఇక నేనై...కలల అలల పై..".</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"></div></div></div><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-9223036112383436606?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-24426760593633317262010-03-15T11:58:00.000-07:002010-03-22T01:59:50.054-07:00ఉగాది శుభాకాంక్షలు<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_D3NzEOlalk8/S56CgwG-0lI/AAAAAAAAAE0/EP-BaSSLxNo/s1600-h/Picture+097.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_D3NzEOlalk8/S56CgwG-0lI/AAAAAAAAAE0/EP-BaSSLxNo/s320/Picture+097.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">"వికృతి"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">నామ సంవత్సర </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ఉగాది </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">శుభాకాంక్షలు</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-2442676059363331726?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-48590909689863993672010-02-01T21:21:00.000-08:002010-03-21T12:26:26.363-07:00ఎవ్వరో పాడారు భూపాల రాగం<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">"ఎవ్వరో పాడారు భూపాల రాగం సుప్రభాతమై...." ప్రభాతవేళ...పక్షుల కిలకిల రావాలతో ప్రకృతికి మేలుకొలుపు పాడుతున్న వేళ... ఈ భూపాల రాగం వింటూంటే అమృత ధారలలో తడుస్తున్న అనుభూతి. సాయం సంధ్య వేళ పశుపక్షాదులు తమ తమ నెలవులు చేరే వేళ విన్నా అదే అనుభూతి..అమృత ధారల్లో తడుస్తున్నట్టు. ఆ గొప్పదనం పాటలోని మాటలదా..? రాగానిదా..? పాడిన గాత్రానిదా..? అని అనుకుంటే, ఆ అతిరధులు ముగ్గురూ కలిసి సంగీత సాగరాన్ని మధించి వెలికి తీసిన ఆణిముత్యానిది. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">కోకిలమ్మ వినికిడి శక్తి లేని అమ్మాయి, ఒక అనాధ. ఐదారు వాటాలు(కాపురాలు) వున్న ఒక ఇంట్లో ఒక మూల చిన్న గది (వసారా) లో ఆమె నివాసం. ఆ ఇంట్లో ఉంటున్న వారు చెప్పిన పని చేసి వారిచ్చిన డబ్బుతో జీవిత సాగిస్తూ వుంటుంది. రాజు ఒక డిగ్రీ చదువుకున్న నిరుద్యోగి. ఎంత ప్రయత్నించినా ఉద్యోగం దొరక్క ఒక బండి మీద సంచార లాండ్రీ దుకాణం నడుపుతూంటాడు. కోకిలమ్మ ఉంటున్న ఇంటి పరిసరాల్లోనే అతని దుకాణం వుండడం చేత ఇద్దరికీ పరిచయం జరగడం, అది ప్రేమగా మొగ్గ తొడగడం తొందరగానే జరిగిపోతుంది. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">అప్పుడప్పుడు కూనిరాగాలు తీసే రాజుకి సంగీతం పట్ల ఆసక్తిని గమనించి, తను ఉంటున్న ఇంట్లోనే పైన పోర్షన్ లో ఉంటున్న రేడియో స్టేషన్ లో పనిచేసే అయన (పేరు గుర్తులేదు) దగ్గర సంగీతం నేర్చుకునే ఏర్పాటు చేస్తుంది. అతని చేత లాండ్రీ పని మాన్పించి, అతని పోషణ భారం తాను చూస్తుంది. అతని శ్రద్ధ, సాధన, ఆమె శ్రమ ఫలించి అతను సంగీతంలో నిష్ణాతుడవుతాడు. </span><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">ప్రతీ రోజూ గుడిలో పాడే అతని గాత్రానికి ముగ్దురాలైన స్వప్న అనే అమ్మాయి తన అన్నగారితో చెప్పి అతనికి వేదిక మీద పాడే అవకాశం కల్పిస్తుంది. ఆ అవకాశం ఒక గాయకుడిగా అతనికి మంచి పేరు తెస్తుంది, .అతని జీవితాన్నే మార్చేస్తుంది. ఆ తరువాత సంగీత సాగరంలో అతని ప్రయాణం ఎలా సాగింది? మనసిచ్చి, అతని జీవితాన్ని తీర్చి దిద్దిన కోకిలమ్మ ఏమైంది? అనేది ఈ కోకిలమ్మ సినిమా లో కధాంశం. రాజు గాయకుడిగా మొదటి సారి వేదిక మీద పాడిన పాటే ఈ "ఎవ్వరో పాడారు భూపాల రాగం సుప్రభాతమై.."</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">బాల చందర్ గారు తీసిన ఈ సినిమాకి...ఆచార్య ఆత్రేయ గారు పాటలు రాయగా, ఏం.ఎస్.విశ్వనాథన్ గారు స్వరపరచి, ఎస్.పీ.బాలసుబ్రమణ్యం గారూ, పీ. సుశీల గారూ పాడిన ఈ సినిమాలోని నాలుగు పాటలూ ఆణిముత్యాలే. అందులో నాకు నచ్చిన ఈ పాటలో రెండు చరణాల్లోనూ... మొదటి వాక్యం మినహాయించి మిగతా చరణమంతా పాటలా కాక మాటల్లో చెప్పడం ఈ పాట ప్రత్యేకత. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">నాకెంతో నచ్చిన ఈ పాట మీ అందరితో పంచుకోవాలనిపించి నే చేసిన చిన్ని ప్రయత్నమిది. నా ఈ ప్రయత్నం లో పొరపాట్లు, తప్పులు ఏవైనా దొర్లితే మన్నించమని ప్రార్ధన. కింద ఇచ్చిన లింకు లో ఈ పాట వినవచ్చు. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 29px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;">"ఎవ్వరో పాడారు భూపాల రాగం సుప్రభాతమై..<br />కనుగొంటినీ ఆ దేవినీ...అబినందనం..అబినందనం..అభినందనం.<br />వాణియై నాకు బాణీయై ఏ దయ నా హృది మీటెనో..<br />ఆ మూర్తికీ స్త్రీ మూర్తికీ అభినందనం..అభినందనం..అభినందనం.<br /><br />ఉషోదయాన కాంతి తానై తుషార బిందువు నేనై..సప్త స్వరాల హరివిల్లునైతీ...<br />"ఆ కాంతికి నా రాగమాలిక నర్పిస్తున్నా...మీ అందరి కరతాళ హారతులర్దిస్తున్నా..<br />నేడే అర్చన సమయం...నా నవ జీవన ఉదయం...<br />యెదలో మమతా గీతం...గుడిలో ఘంటానాదం...<br />ఇది నా తోలి నై..వేద్యం..." !!ఎవ్వరో!!<br /><br />వసంత కాల కోకిలమ్మా..జన్మాంతరాల ఋణమా..నీ ఋణమేరీతి చెల్లింతునమ్మా..<br />"నా జీవితమే ఇక నీకు పదపీఠం...నీ దీవెనలే నాకు మహా ప్రసాదం..<br />నేడే నా స్వర యజ్ఞం...నేడే ఆ శుభ లగ్నం...<br />తోలి నే చేసిన భాగ్యం...మదిలో మెదిలే రాగం...<br />ఇక నా బ్రతుకే...ధన్యం...!!ఎవ్వరో!! " </span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><a href="http://www.youtube.com/user/chanaktheright">http://www.youtube.com/user/chanaktheright</a><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 29px;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-4859090968986399367?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-64818129348537248352010-01-26T02:38:00.000-08:002010-03-22T02:03:25.362-07:00నెమలి కన్ను- అము<b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ హలో, హాయ్, నమస్తే!</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">దాదాపు ఐదు నెలల విరామం తరవాత మళ్ళీ మీ ముందు కొస్తున్నందుకు చాలా సంతోషంగా వుంది. ముందుగా మిత్రులందరికీ క్షమార్పణలు...అలాగే ధన్యవాదాలు.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">ఎందుకనంటే..</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">మీరందరూ ఎన్నిసార్లు అడిగినా ఇదిగో వచ్చేస్తున్నా... అదిగో వచ్చేస్తున్నా... అంటూ ఐదు నెలలు కాలం గడిపినందుకు క్షమార్పణలు. నా మీద అభిమానంతో నా ఈ ఆలస్యాన్ని ఎంతో ఓర్పుగా భరించినందుకు ధన్యవాదాలు. ఇంతకీ ఈ ఆలస్యం ఎందుకు జరిగినట్టు? అని అనిపించింది కదండీ.. మరేం లేదండీ ..చిన్న ఆక్సిడెంటూ..ఒక ఐదు నెలలు కంప్లీట్ బెడ్ రెస్టూ...అదన్నమాటండీ విషయం.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">టైటిల్ ఏదో పెట్టి ఏదో రాస్తోందేంటి అనుకుంటున్నారా..? వస్తున్నానండీ అక్కడికే వస్తున్నా..!</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">రెస్ట్ లో వున్నా..అప్పుడప్పుడు బ్లాగులు చదువుతూ వుండేదాన్ని. సుమారుగా రెండు నెలల క్రితం నవంబర్ లో అనుకుంటాను..ఒకరోజు "నెమలి కన్ను" లో "అము"(నాయికలు-కజు) చదివానండి. ఎప్పటి లాగానే చాలా బాగుంది, నాకు చాలా నచ్చింది.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">అసలే తిరుమల లో "దర్శనం క్యూ" అంత పెద్దగా వున్న నా పుస్తకాల లిస్టు కి ఈ పుస్తకం కూడా చేరి ఇంకాస్త పెద్దదైంది లిస్టు. ఏం చెయ్యాలీ..మనం కదల్లేం, మరొకర్ని అడగలేం..కిం కర్తవ్యమ్..? అని ఆలోచించగా..చించగా...చించగా... అదేదో అడ్వర్టైజ్మెంట్ లో లాగా చటుక్కున నా బుర్రలో లైట్ వెలిగింది. వెంటనే నేను మా ప్రీతీ (మా అన్నయ్య భార్య) కలిసి ఛలో "రెడిఫ్ షాపింగ్" అంటూ ఆన్ లైన్ షాపింగ్ చేసేసి ఈ పుస్తకాన్ని ఆర్డర్ చేశాం.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">ఎదురు చూడగా చూడగా నా సహనానికి పరీక్ష పెట్టి (మనకది చాలా తక్కువ లేండి) కరెక్ట్ గా నెల రోజులకి వచ్చింది కోరియర్ లో పుస్తకం . ఏదో ఒక నిధి దొరికినంత సంబరపడిపోయి..నేను అప్పటికే చదువుతున్న పుస్తకం పక్కన పెట్టేసి "అము" చదవడం మొదలెట్టేద్దాం అనుకుంటూండగా...మీరాల్రేడీ ఒక పుస్తకం చదువుతున్నారు కదా..ఇది నేను చదివి మీకిస్తానంటూ పట్టుకెళ్ళిపోయింది మా ప్రీతీ. మళ్ళీ సస్పెన్సే. సరే ఏం చేస్తాంలెమ్మని నాకు నేనే సర్ది చెప్పుకున్నా.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">ఓ వారం పోయాక ఒక రోజు రాత్రి ఎప్పటిలాగా నేను మంచానికి అతుక్కుపోయి ఏదో పుస్తకం చదువుకుంటున్నా..హఠాత్తుగా ముక్కెగపీలుస్తూ మా ప్రీతీ నా గదిలోకి వచ్చింది. కళ్ళు ఎర్రగా వాచిపోయి మనిషి బాగా ఎడ్చినట్టుగా వుంది. ఏమైందా..ఎవరైనా ఏమైనా అన్నారా? లేక మా అన్నయ్య కేమైనా ఇబ్బంది అయిందా(తను ఆర్మీ లో మేజర్, ఇప్పుడు వైష్ణో దేవి నించి 8 కిమీ రియాసి లో పని చేస్తున్నాడు), అనుకుని కంగారు పడ్డాను.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">ఏమైందని నేను ప్రశ్నించే లోపే తనే...ముక్కెగపీలుస్తూ ఈ బుక్ చాలా బాగుంది..చాలా టచ్చీగా వుంది..నేను బాగా ఎమోషనల్ ఐపోయాను, బాగా ఏడ్చాను అని చెప్పింది. మీరూ తప్పకుండా చదవండీ అని చెప్పి పుస్తకం నా చేతికిచ్చి వెళ్ళిపోయింది. నాకు నవ్వొచ్చింది. అంత కష్టపడి కొనుక్కున్నది చదవడానికేగా..కానీ అందుక్కాదు నాకు నవ్వొచ్చింది.. ఒక పుస్తకం చదివి అంతలా ఏడవాలా సిల్లీ కాకపొతే అని.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">తరవాత చాలా రోజులు నాకు ఆ పుస్తకం చదవడానికి వీలవ్వలేదు. కదలలేని స్థితిలో ఏవిటంత రాచకార్యాలూ..? అనుకుంటున్నారా..అబ్బే రాచకార్యాలేమి లేవండీ..కాకపోతే ఇంకేవో పుస్తకాలు చదువుతూండడం మూలాన ఇది చదవడం కుదరలేదంతే. మొన్న వారం క్రితం పుస్తకాల దొంతర తిరగేస్తోంటే ఇది కనిపించింది. చాలా మామూలుగా మొదలు పెట్టి పుస్తకం పూర్తీ అయ్యేదాకా మరి లేవకుండా, వదలకుండా చదివాను. మా ప్రీతిలాగా ఏడవలేదు, కానీ బాగా నచ్చింది పుస్తకం.</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">అంత మంచి పుస్తకాన్ని పరిచయం చేసి వెంటనే కొనిపించి, చదివించిన (కొద్దిగా ఆలస్యంగానైనా సరే) నెమలి కన్ను మురళీ గారికి ఇలా నా టపా ముఖంగా ధన్యవాదాలు చెప్పాలనిపించి ఈ టపా రాశానండీ. ఇంతకీ ధన్యవాదాలు చెప్పలేదు కదా అంటారా..ఇదిగో ఇప్పుడే చెప్తానండీ..</span></b><br /><b><span style="color: #666666;"><br /></span> <span style="color: #666666;"> </span></b><br /><b><span style="color: #666666;">మురళీ గారూ...మీకు చాలా చాలా చాలా చాలా చాలా థాంక్సండీ..ఇంత మంచి పుస్తకం కొనిపించి, చదివించినందుకు.</span></b><br /><br /><div><span style="font-family: Arial; font-size: small;"><span style="font-size: 13px;"> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-6481812934853724835?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-58935637774568265642010-01-22T02:06:00.000-08:002010-03-22T02:00:24.491-07:00రధ సప్తమి<div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;">సప్త సప్త మహా సప్త </span></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;">సప్త ద్వీపా వసుంధర </span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span><br /><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;">సప్తార్క పర్ణమాదాయ </span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span><br /><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;">సప్తమి రధ సప్తమి !!</span></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;">బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ "రధ సప్తమి" శుభాకాంక్షలు. </span></b></span></div><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span><br /><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #666666;"><br /></span> </b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-5893563777456826564?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-66348145142402387172010-01-01T10:47:00.000-08:002010-03-22T02:00:49.842-07:00గ్రీటింగ్స్<div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span><br /><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ...</span></b></span></div><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;"><br /></span></b></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">WISH YOU </span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">ALL</span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">A</span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">HAPPY</span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">PROSPEROUS</span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">AND</span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">PEACE FUL </span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d;"><b><span style="font-size: medium;">NEW YEAR </span></b></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span><br /><span style="color: #38761d;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b><br /></b></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-6634814514240238717?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-21724384970556634272009-09-10T22:32:00.001-07:002010-03-22T02:03:59.878-07:00కూనలమ్మ పదాలు<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">కూనలమ్మ పదాలు..అలతి అలతి పదాలు..అద్భుతమైన అర్ధాలు..ఎన్నో జీవిత సత్యాలు..!! </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆరుద్ర గారు రాసిన ఈ పుస్తకం నాకెంతో ఇష్టం. ఎప్పటిలాగానే అబిడ్స్ వెళ్ళినప్పుడు విశాలాంధ్రకి వెళ్లానొకరోజు. ఎదురుగా వున్న డిస్ ప్లే స్టాండు లో "కూనలమ్మ పదాలు" పుస్తకం</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> కనిపించింది. నాకున్న అలవాటేంటంటే పుస్తకాలు కొనుక్కుని ఇంటికి వచ్చాక వాటన్నిటి మీదా</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> నా సంతకం పెట్టి, పుస్తకం కొన్న తేదీ వేసిన తరవాతే పుస్తకం చదువుతాను (రెండు మూడు రోజులు ఆలస్యమైనా సరే సంతకం చెయ్యనిదే పుస్తకం చదవను). </span></span></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అలాంటిది... అసలు "కూనలమ్మ పదాలు" లోపల కంటెంట్ ఏంటో చూద్దామని స్టాండు లోంచి తీసి పుస్తకం తెరిచిన దాన్ని అక్కడే, అలాగే నిలబడి మొత్తం పుస్తకం చదివేశాను. ఆ తరవాత ఇంకే పుస్తకం </span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">జోలికీ </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">వెళ్ళలేదు. కూనలమ్మ పదాలు ఒక పాతిక కాపీలు కొనుక్కున్నాను(నాకు నచ్చిన పుస్తకం, నాకు నచ్చిన వారికి బహుమతిగా ఇవ్వటం నాకో అలవాటు). ఎంతో ఇష్టంగా కూనలమ్మ పదాల్ని అందరికీ పంచిన నేను నా పుస్తకాన్ని </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఉజ్జయినీ</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> వెళ్ళినప్పుడు రైల్లో పోగొట్టుకున్నానండి.. ఆ తరవాత చాలా ప్రయత్నించాను, దొరకలేదు. మళ్ళీ మొన్న విశాలాంధ్ర కి వెళ్ళినప్పుడు అడిగితే </span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">మొదట</span></span></span></b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> లేవన్నాడు..అంతలోనే వెతికి మరీ తెచ్చిచ్చాడు "ఆఖరి కాపీ". నాకెంతో నచ్చిన ఆ పుస్తకం మీ అందరితోనూ పంచుకోవాలనిపించింది. అందుకే నా ఈ చిన్ని ప్రయత్నం.</span></span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> ముమ్మాటికీ...</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">"కూనలమ్మ పదాలు...వేనవేలు రకాలు...ఆరుద్రదే వ్రాలు...అంటారు శ్రీ శ్రీ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">కూనలమ్మ పదాలు...లోకానికి సవాలు...ఆరుద్ర చేవ్రాలు...అంటారు శ్రీ శ్రీ..!! </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">కూనలమ్మ పదాలు...కోరుకున్న వరాలు...ఆరుద్ర సరదాలు...అంటారు శ్రీ శ్రీ..!!"<br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఇంత అందంగా శ్రీ శ్రీ గారితో ముందు మాట చెప్పించుకున్న ఈ కూనలమ్మ పదాలు...తన మిత్రుడు ముళ్ళపూడి వెంకటరమణకు పెళ్లి కానుకగా ఆరుద్ర రాసి ఇచ్చిన ఈ కూనలమ్మ పదాలు...అలతి అలతి పదాలు..అద్భుతమైన అర్ధాలు..ఎన్నో జీవిత సత్యాలు..!!<br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">కూనలమ్మ పదాలు</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">సుమారుగా నూటయాభై వరకు </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">వున్నాయి.</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> నాకెంతో నచ్చిన ఈ కూనలమ్మ పదాల్లోంచి కొన్ని మెచ్చు తునకలు.. </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">"చిన్ని పాదములందు...చివరి ప్రాసల చిందు...చేయు వీనుల విందు...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">కొంత మందిది నవత...కొంత మందిది యువత...కృష్ణ శాస్త్రిది కవిత...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">కొంటె బొమ్మల బాపు...కొన్ని తరముల సేపు...గుండె వూయల నూపు...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">హాస్యమందున అఋణ...అందె వేసిన కరుణ...బుడుగు వెంకటరమణ...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఎంకి పాటల దారి...ఎడద గుర్రపు స్వారి...చేయులే నండూరి...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">చివరి ప్రాసల నాభి...చిత్రమైన పఠాభి...కావ్య సుధల షరాభి...ఓ కూనలమ్మ..!! "</span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నండూరి వారి ఎంకి నిజంగా మన కళ్ళ ఎదుట సాక్షాత్కరించిందేమో అనిపించిందీ పద్యంలో. ఈ పుస్తకానికి అదనపు ఆకర్షణ బాపూగారి బొమ్మలు. ప్రతీ పద్యానికీ</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">తగినట్టుగా అందంగా, కొంటెగా వేశారు బొమ్మలు. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">"భాగవతమున భక్తీ...భారతములో యుక్తి...రామ కధయే రక్తి...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">బహుదినమ్ములు వేచి...మంచి శకునము చూచి...బయళుదేరఘ హా--చ్చి... ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">గుండెలో శూలమ్ము...గొంతులో శల్యమ్ము...కూళతో స్నేహమ్ము...ఓ కూనలమ్మ..!!</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"></span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నరుడు మదిలో దొంగ...నాల్క బూతుల బుంగ...కడుగ జాలదు గంగ...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆత్మవంచన వల్ల...ఆడు కల్లల వల్ల...అగును హృదయము డొల్ల...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">మనసు తెలుపని భాష...మంచి పెంచని భాష...ఉత్త సంద్రపు ఘోష...ఓ కూనలమ్మ..!! "</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆరుద్ర గారు సిని కవిగానే తెలుసు నాకు ఈ కూనలమ్మ పదాలు చదివే వరకూ</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">..కానీ</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆయన కవిత్వమే కాక కధలూ..నవలలూ..నాటకాలూ..పత్రికా వ్యాసాలూ..ఇలా ఎన్నెన్నో రచనలు చేశారట. అది తెలిశాక చాలా ప్రయత్నం చేశా..ఇంకేమైనా వారి రచనలు దొరుకుతాయేమోనని..కానీ దొరకలేదు.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">"మరియొకరి చెడు తేది...మనకు నేడు ఉగాది...పంచాంగ మొక సోది...ఓ కూనలమ్మ..!!</span></span></span></div></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"></span></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-weight: normal;"><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">గుడి గోడ నలరారు...పడతి దుస్తుల తీరు...ఫిల్ములో సెన్సారు...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ఆశ తీరని తృష్ణ...అఘము తేలని ప్రశ్న...ప్రతిభ అడవుల జ్యోత్స్న...ఓ కూనలమ్మ..!!</span></span></b></span></div></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">తమలపాకు నములు... దవడతో మాట్లాళు...తానె వచ్చును తమిళు...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అడ్డు తగిలిన కొలది...అమిత శక్తులు గలది...అబల అగునా వెలది...? ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">అతివ పురుషుని దీటు...అనుచు నభమున చాటు...ఆడ కాస్మోనాటు...ఓ కూనలమ్మ..!!</span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నరము లందున కొలిమి...నాగుపాముల చెలిమి...అల్పబుద్ధుల కలిమి...ఓ కూనలమ్మ..!! </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">పరుల ఇంటను పెరిగే...పరుల పడతుల మరిగే...పరతత్త్వమై సురిగే...ఓ కూనలమ్మ..!! "</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">నిజ జీవితంలో మనకి ఎదురయ్యే అనుభవాలు, అనుభూతులూ, ఆనందాలు..వెరసి ఆరుద్రగారు రాసిన ఈ కూనలమ్మ పదాలు. మనందరం తప్పనిసరిగా చదివి ఆకళింపు చేసుకుని ఆచరించాల్సిన జీవిత సత్యాలు. </span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></span></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">సాహిత్యం ఆర్ణవమైతే....ఆరుద్ర మధించని లోతుల్లేవు. సాహిత్యం అంబరమైతే....ఆరుద్ర విహరించని ఎత్తుల్లేవు. అతడు పట్టి బంగారం చెయ్యని సాహిత్య శాఖ లేదు...ఆ శాఖ పై అతడు పూయించని పువ్వుల్లేవు. అతని "కూనలమ్మ పదాలు" </span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ప్రతిపద రమణీయం....పదపద చమత్కారం. సమకాలిక జీవితం మీద చురుకైన విసుర్లతో, కరుకైన కసుర్లతో ఈ పదాలు రసప్రదాలు.</span></span></span></div></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><br /></b></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-2172438497055663427?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-14990720419068175872009-09-06T12:24:00.001-07:002011-02-02T11:07:16.589-08:00నేనూ నా భాషా పాండిత్యమూ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;"> </span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;">మా ఇంట్లో అందరూ స్వచ్చమైన తెలుగు మాట్లాడతారు. మా తాతగారు గొప్ప పండితుడు. సహజంగానే అమ్మమ్మా, అమ్మా, మావయ్యలూ అందరూ తెలుగు భాషా కోవిదులే. మా పెద్దత్తయ్య అయితే ఉభయ భాషా ప్రవీణ. ఇటు సంస్కృతంలోనూ, అటు తెలుగులోనూ దిట్ట. రామాయణ, భారత, భాగవతాలన్నీ ఔపోసన పట్టేసిందనే చెప్పుకోవాలి. అందరూ ఒక చోట చేరితే ఏదో ఒక విషయం మీద చర్చ జరుపుతూ వుంటారు. భాగవత పద్యాలతో అంత్యాక్షరీ ఆడుకుంటారు. అంత ఎందుకండీ (మా తరంలో) మా అన్నయ్య చక్కటి కవితలు రాస్తూంటాడు. అలాంటి ఇంట్లో మా వాళ్ళ కర్మ కాలి నేను పుట్టానండి (ముసలంలాగా). </span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;"></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;">ఈ పోటీ ప్రపంచం లో నెగ్గుకు రావాలంటే ఇంగ్లీషు బాగా వచ్చి వుండాలి అనే ధోరణి ప్రాణం పోసుకుంటున్న రోజుల్లో పుట్టి పెరిగాం కదండీ..ఇక మాతృభాషేం వంటపడుతుందీ..? అలాగని ఇంగ్లీషు ఏమైనా <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">అదరగొట్టేస్తాననుకుంటే </span>చాలా పొరపాటు. మన ఇంగ్లీషు దెబ్బకి ఎదుటి వారు బెదిరి పారిపోవాల్సిందే. నేను ఐదవ తరగతి చదువుతూ వుండగా అనుకుంటా.. ఒకరోజు క్లాసులో మా ఇంగ్లీష్ టీచర్ "హౌ మెనీ మెంబర్స్ ఆర్ దేర్ ఇన్ యువర్ ఫ్యామిలీ" అని అడిగింది. "మై సెల్ఫ్, మై బ్రదర్, మదర్, గ్రాండ్ మదర్, అండ్ మై స్టెప్ మదర్ (పిన్నిని ఇంగ్లీషులో ఆంటీ అంటారని అప్పుడు నాకు తెలిదు)" అని ఎంతో వినయంగా చేతులు కట్టుకుని మరీ చెప్పాను <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">నేను<span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia;">. మా ఇంగ్లీష్ టీచర్ తన పక్కనేదో బాంబు పడ్డట్టు ఉలిక్కిపడింది. మీ నాన్నగారికి ఇద్దరు భార్యలా అని అడిగింది. నేను కాదన్నా. ఆవిడకి అప్పటికి విషయం అర్ధమై ఒకటే నవ్వు. నా ఇంగ్లీషు భాషా పరిజ్ఞానానికి ఇది ఒక చిన్న మచ్చు తునక. </span></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ఇంగ్లీషు భాష ధ్వంసం అయిపోయింది.. ఇక తెలుగు భాష హింస..!! సాధారణంగా క్లాసులో అందరినీ ఉద్దేశించి ప్రశ్నలు వేస్తూ వుంటుంది మా తెలుగు టీచర్. కాని నాకు అత్యుత్సాహం పొంగి పోరలిపోతూ వుంటుంది ఎప్పుడూ.. అందుకని ఆవిడ ఎవరిని అడిగినా ముందు నేను స్ప్రింగు లాగా లేచి నా వాక్చాతుర్యమంతా ప్రదర్శించి ఆవిడని భయపెడుతూ వుంటానన్నమాట . అలాగే ఒకసారి "సాలగ్రామాలు(చిన్నగా గుండ్రంగా వుండే రాళ్ళు..విగ్రహాలకంటే పవిత్రమైనవిగా భావించి పూజిస్తారు)" అంటే ఏంటో చెప్పమని అందరినీ అడిగింది. ఆవిడా ప్రశ్న అడగడమే ఆలస్యం..వెంటనే లేచి అదేదో నేనే కనిపెట్టిన విషయం లాగా అత్యంత ఉత్సాహంగా "ఉల్లిపాయలు" అని చెప్పా. యధావిధిగా మా టీచర్ అదిరిపడింది. పాపం ఆవిడ నోట మాట రాలేదు కాసేపు. ఇంతకీ అసలు విషయమేంటంటే మా అమ్మమ్మ సరదాగా ఉల్లిపాయల్ని సాలగ్రామాలు అని పిలిచేది. మరి ఆ విషయం నాకేం తెలుసు? మా టీచర్ అడగ్గానే నాకు తెలిసింది చెప్పాను.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">ఇంకోసారీ</span>..వామనావతార విశేషం చెప్పమంది. యధావిధిగా మళ్ళీ నేను నా అత్యుత్సాహాన్ని తెచ్చుకుని "వామనుడు విష్ణుమూర్తి అవతారంలో వచ్చి బలి చక్రవర్తిని దానమడగ్గానే..బలి చక్రవర్తి తన కాలి తొడలోంచి <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">ఫ్లెష్ కట్ చేసి</span> వామనుడికి దానం ఇచ్చాడు. ఆ తరవాత వామనుడు విష్ణుమూర్తి అవతారంలో శిబి చక్రవర్తిని మూడడుగుల నేల దానమివ్వమని అడిగి.. మొదటి అడుగు నేల మీద, రెండో అడుగు ఆకాశంలో పెట్టి మూడో అడుగు శిబి చక్రవర్తి తల మీద పెట్టి ఆయన్ని అండర్ గ్రౌండ్ లోకి తొక్కేశాడు" అని <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">తెలుగు, ఇంగ్లీషు కలిపి..కధంతా సంకరం చేసి</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"> <span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia;">చెప్పాను. పాపం మా తెలుగు టీచర్ బిక్కచచ్చిపోయి నిలువు గుడ్లేసుకుని, నోట మాట రాక (అచ్చం సినిమాల్లో బ్రహ్మానందం లాగా) పాపం చాలా అవస్త పడింది. ఆ తరవాత నన్ను పక్కకి పిలిచి చేతిలో చెయ్యి వేయించుకుని మాట తీసుకుంది ఇలా అత్యుత్సాహాన్ని ప్రదర్శించి ఆవిడ ప్రాణాల మీదికి తీసుకురావద్దనీ , ఇక మీదట తన ప్రశ్నలకి జవాబు చెప్పే అవకాశం మిగతా పిల్లలకి వదిలేయ్యమనీ..!! ఇలా స్కూల్లో మన ప్రతాపానికి జడిసి టీచర్లు మిగతా పిల్లల్ని కూడా ప్రశ్నలు అడగడం మానేశారు (ఎందుకంటే ప్రశ్న ఎవరికి <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">వేసినా</span> జవాబు మాత్రం ముందు నా దగ్గర్నించే వచ్చేది). </span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia;"><br /></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">స్కూల్లో భాగోతం చూశారు కదండీ ఇక ఇంటికి వెళ్దాం. అమ్మ నల్గొండ జిల్లాలో పని చేస్తున్నప్పుడు ఒకసారి ఏదో మీటింగ్ వుందని తన స్టాఫ్ తో కలిసి హైదరాబాద్ వచ్చింది. డిన్నర్ మా ఇంట్లోనే చేసి మళ్లీ ఆ రాత్రికే వెనక్కి వెళ్ళిపోవాలని ఆలోచన. స్టాఫ్ అందరితో కలిసి ఇంటికొచ్చింది. తనే స్వయంగా అందరికి విస్తళ్ళు వేసి వడ్డించి ఇంకా ఏదో కావాల్సి వచ్చి వంటగదిలోకి వెళ్తూ "వాళ్ళని మొహమాట పడద్దని చెప్పు" అని నాకు చెప్పింది. నేను నా సహజ రీతిలో పాండిత్యాన్నంతా ఒలకబోస్తూ "అస్సలు మొహమాటం లేకుండా, సిగ్గు లేకుండా భోంచేయ్యండి" అని చెప్పాను. అంతే..!!పాపం కరెంట్ షాక్ కొట్టిన కాకుల్లా నల్లగా మాడిపోయాయి వాళ్ళ మొహాలు. పాపం విస్తళ్ళ ముందు కూర్చున్న వాళ్లకి ముద్ద నోట్లోకి వెళ్తే ఒట్టు. మింగలేరూ, కక్కలేరూ. లేద్దామంటే అమ్మోఆఫీసర్ గారు ఏమనుకుంటారోనని ..పోనీ తిందామా అంటే పాపం అంతలేసి మాటలనిపించుకున్నాక ఎలా తినగలరు..? ఇంతలో అమ్మ నా మాటలు విని లోపల్నించి బైటికి వచ్చి వాళ్ళందరికీ సారీ చెప్పి శాంతపరిచింది. ఇంతకీ ఇంత చేసిన నేను మాత్రం బైట నా ఫ్రెండ్స్ తో హాయిగా ఆడుకుంటున్నా(అప్పుడు నా వయసు పన్నెండేళ్ళు). </span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ఇలా భయంకర భాషా పాండిత్యమే కాదండి..చిన్నప్పుడు నాకు విపరీతమైన అనుమానాలు వస్తూ వుండేవి(నాకు doubting thomas అని పేరుండేది ) . ప్రతీదీ చదవడం లేక వినడం..జనాల ప్రాణాలు తినడం. ఒకసారి మా అమ్మమ్మ మమ్మలనందరినీ <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">కూర్చోపెట్టుకుని</span> రామాయణం చెప్తోంది. అందులో వానర సేన గురించిన ప్రస్తావన వచ్చింది. వెంటనే నాకో అనుమానమూ వచ్చింది. "వానరులంటే తోకలుంటాయి కదా..వాలికీ, సుగ్రీవుడికీ అందరికీ తోకలుంటాయి కదా.. మరి వాళ్ళ <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">భార్యలకీ</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"> </span>తోకలు వుంటాయా..వుంటే వాళ్ళు చీరలు ఎలా కట్టుకుంటారు.." అని. ఆ దెబ్బకి మా అమ్మమ్మ భయపడిపోయి నేనుండగా ఏవీ చెప్పడం మానేసింది. </span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">ఇలా నా ఈ పాండిత్య ప్రదర్శనతో జనాల్ని బాదడం నేను ఇంటర్ చదివే రోజుల్లో కూడా సాగింది. ఒకసారి మా ఫ్రెండ్ ఏదో ఇంటర్వ్యూకని నన్ను తోడు తీసుకుని వెళ్ళింది. ఇంటర్వ్యూ అయిపోయాక బైటికొచ్చి వాన పడుతోంటే ఒక షెల్టర్ కింద నిలబడ్డాం. మాతో బాటు చాలా మంది అక్కడ వున్నారు. ఇంతలో ఒక గేదె అటుగా వెళ్తూ నా కంట పడింది. వెంటనే నాలోని doubting thomas మేల్కొన్నాడు. ఆ వెంటనే మా ఫ్రెండ్ ని పిలిచి ఆ గేదెని చూపించి "అది ఆంటీ నా అంకులా" అని అడిగా. ఒక్కసారిగా అక్కడున్న అందరూ ఫక్కుమని నవ్వారు. మా ఫ్రెండ్ పాపం.. ఏం చెప్పాలో తోచక నన్ను అక్కడినించి లాక్కెళ్ళిపోయింది. ఇలా ఒక్క మా స్కూల్ లోనే కాదు..ఇంట్లో అమ్మావాళ్ళు, అమ్మమ్మా వాళ్ళు, నా ఫ్రెండ్స్, అన్నయ్య ఫ్రెండ్స్, ఇరుగూ, పొరుగూ... అందరూ నా పాండిత్యానికి బలైపోయినవాళ్ళే...పాపం!! </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;"><br /></span></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;"><br /></span></span></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium;"> </span></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-size: medium; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-1499072041906817587?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-17160532326122113942009-08-29T23:57:00.001-07:002010-03-22T02:04:29.953-07:00అమ్మా, నాన్న ఎక్కడికి వెళ్ళాడు?<div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; line-height: normal; white-space: pre;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></span></span></b></span></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">"అమ్మా, నాన్న ఎక్కడికి వెళ్ళాడు? ఇంకా రాడేం?</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> అని అడిగాడు నాలుగేళ్ల పిల్లవాడు మరోసారి.. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అలవోకగా వాడి తల నిమురుతూ ఆమె అలాగే </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆశతో వింటోంది రేడియోలో వార్తలు.. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె కళ్ళల్లో విమానాల రెక్కలు కదలిన నీడలు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె గుండెల్లో మరఫిరంగులు పేలిన జాడలు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">కాశ్మీరు సరిహద్దుల్లో కమ్ముకొన్న నల్లని పొగల మధ్య </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">కాలూని నిల్చున్న సైనికుడు చటుక్కున </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె కళ్ల ముందు నిలిచాడు. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె కళవళ పడింది...నిట్టూర్చింది...పైట సరిచేసుకుంది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అంతలో మృదుగర్వరేఖ ఆమె పెదాల చిరునవ్వుతో కలిసిపోయింది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పార్కు బెంచీమీద నుండి లేచి పిల్లవాడికి చేయూతనిచ్చి </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మెల్లగా నడుస్తూ మునిమాపు చీకట్లలో కలిసిపోయింది. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె రోజూ వస్తుంది పార్కులోకి వార్తలకోసం </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అలాగే తెల్లని చీర కట్టుకుని ఎర్రని బొట్టు పెట్టుకుని </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నల్లని వాల్జడలో తెల్లని సన్నజాజులు తురుముకుని </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అదే పార్కు అదే రోడ్డు అదే బజారు అదే ఇల్లు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అయినా ఆమె ఏదో మార్పుని పసికట్టింది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అందరూ తింటున్నారు తిరుగుతున్నారు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అయినా ఎక్కడో డెక్కు పట్టింది. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">బిగవట్టిన నగరాల నరాల మీద ఏవో వార్తల గుసగుసలు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">బిగించిన పిడికిళ్ళ సందులనుండి జారిన నెత్తుటి ప్రతిజ్ఞలు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఒకే వూరు ఒకే తూగు ఒకే దీక్ష...జాలి మేల్కొన్న గుర్తులు, </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఒక దేశం తన దారిన తాను పోతూవుంటే </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఊరుకోదు ఇరవయ్యో శతాబ్దపు నాగరికత </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పొరుగువాడి మంచితనం దుష్టుడి దురహంకారాన్ని రెచ్చగొడుతుంది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పక్కవాడి సౌభాగ్యం బాలీశుడి గుండెల్లో మంటల్ని రేపుతుంది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆసియారంగం మీద నియంతలవతరించిన దుర్ముహూర్తాలివి ...చరిత్రకు సిగ్గుచేటు. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ప్రజల నోళ్లుకొట్టి ప్రజాస్వామ్యాన్ని పాతిపెట్టి </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">గజదొంగ లీనాడు రాజులై రారాజులై ఏలుతున్నారు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అందుకే భారతం పొడ వారికి కిట్టదు, రాజకీయ ద్యూతంలో...లాభం ముట్టదు. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మెత్తగా వుంటే పిల్లి అన్నారు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">తిరగబడి మొత్తితే బెబ్బులి అన్నారు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అవకాశవాదులు నోరు తెరిస్తే దుర్వాసన </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నీతిని విడిచిపెడితే రాజనీతి అవుతుంది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">జాతికి మతావేశం పొదిగితే కోతి అవుతుంది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పాకిస్తాన్ చైనాల పరస్పర మైత్రి </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పాము తోడేలూ కలిసినట్టు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఇది రెండు దేశాల మధ్య యుధమే కాదు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఇది కాస్త భూమికై కయ్యమే కాదు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ప్రపంచ భవితవ్యానికి ప్రధానమైన విలువల్ని కాపాడే ప్రయత్నం ఇది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">భావనా స్వాతంత్ర్యం వ్యక్తీ గౌరవం వర్ణ వర్గ మతభేద రాహిత్యం దీనికి పునాది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ప్రతి భారతీయుడు ఒక సోల్జర్ ప్రతి హృదయం ఒక శతఘ్ని </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">రేడియోలో వార్తలు రోజూ వస్తున్నాయి </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">విజయ పరంపరను అందిస్తున్నాయి. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">శత్రువుల టాంకులు విమానాలు ఎన్నో ఎన్నో కూలిపోయాయి </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">సాహసోపేతమైన భారతీయ సైన్యతరంగం </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">లాహొర్ సరిహద్దుల మీద విరుచుకుపడింది. </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నిర్నిద్రహర్యక్షమై జాతి నిలబడి గర్జించింది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">కీలర్, అబ్దుల్ హమీద్, హవల్దార్ పోతరాజు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఇంకా లక్షలాది అజ్ఞాత సైనికుల కాబాలగోపాలం కృతజ్ఞాతాంజలి సమర్పించింది.<br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె ఆరోజు కూడా కొడుకుతో పార్కుకి వచ్చింది </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అలాగే తెల్లచీర కట్టుకుందిగాని ఎర్రని బొట్టులేదు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నల్లని వాల్జడలో తెల్లని సన్నజాజులు లేవు , చేతులకు గాజులు లేవు </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె సోగకన్నులలో వానకురిసి వెలిసిన ఆకాశం స్ఫురించింది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె చీటికి మాటికి అదిరే పెదవిని మునిపంటితో నొక్కుతోంది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అక్కడ చేరిన గుంపులు "జైహింద్" అన్న నినాదం చేశారు</span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">"అమ్మా నాన్న ఎక్కడికి వెళ్ళాడు... ఇంకా రాడేం?"</span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అని </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అడుగుతున్న</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> కుమారుణ్ణి అక్కున చేర్చుకుని</span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆమె కూడా రుద్ద కంఠంతో "జైహింద్" అని మెల్లగా పలికింది </span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆ మాట స్వర్గంలో ఒక వీరునికి హాయిగా తీయగా వినపడింది"...</span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">జూలై 26th, 2000..!! కార్గిల్ యుధం అయిపోయి యేడాది..రాజ్ భవన్ లో కార్గిల్ వీరుల సంస్మరణ సభ. మమ్మల్నీ ఆహ్వానించారు. కార్గిల్ యుద్ధ వీరుల (జీవించి వున్నవారు, అమరులైనవారు) తల్లులని, భార్యలని సత్కరించి గౌరవించారు మన రాష్ట్ర గవర్నర్ గారు . అలాంటి ఎందరో స్త్రీ మూర్తుల మనసు యొక్క దర్పణం...బాల గంగాధర తిలక్ గారు రాసిన అమృతం కురిసిన రాత్రి లోని ఈ "అమ్మా, నాన్న ఎక్కడికి వెళ్ళాడు?" కవిత. నాకెంతో నచ్చిన ఈ కవిత, నా జీవితానికి యెంతో దగ్గరగా వుండే ఈ కవిత మీ అందరితో పంచుకోవాలనిపించింది. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span></b></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-1716053232612211394?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-61356402123719909632009-08-28T12:52:00.000-07:002010-03-22T02:08:19.651-07:00మా ఉజ్జయినీ యాత్ర<span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"></span></b></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><div><br /></div><div>అన్నయ్య కలకత్తాకి బదిలీ అయిన వెంటనే ఏదో ట్రైనింగ్ కోసం రెండు నెలలు మహూ("మిలటరీ హెడ్ క్వాటర్స్ అఫ్ వార్", మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో, ఇండోర్ జిల్లాలోని ఒక అందమైన ఊరు ) వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ఉజ్జయిని మాకు చాలా దగ్గర, ఇక్కడికి వస్తే చూడవచ్చు రమ్మన్నాడు. సరే రిజర్వేషన్లవీ(హైదరాబాద్ నించి భోపాల్, భోపాల్ నించి ఇండోర్, ఇండోర్ నించి మహూ) చేయించుకుని తయారయ్యాం ఉజ్జయినీ యాత్రకి. </div><div><br /></div></span></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఎప్పటిలాగానే మా టీం లో అమ్మ, నేను, మా నిదానం అత్తయ్య , కంగారు మావయ్య(మూడో మావయ్య, అత్తయ్య. ఆవిడెంత నిదానమో, ఈయనకంత కంగారు, టెన్షను) , వీళ్ళతో బాటు నాలుగో అత్తయ్య కూడా వుంది. అందరం ఏదో దండయాత్ర కి బయలుదేరినట్టుగా అట్టహాసంగా బయలుదేరాం. అందరి మొహాల్లో గొప్ప సంతోషం. ఎంతో చారిత్రక ప్రాశస్త్యం వున్న ఉజ్జయినీ నగరాన్ని చూడడానికి వెళ్తున్నామనే ఆనందం. </span></b></span></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> 4.30 కే రైల్వే స్టేషన్ కి వచ్చేశాం(5.30 కి డిపార్చర్). తీరా వచ్చాక రైలు రెండున్నర గంటలు లేటు అని తెలిసింది. ఆదిలోనే హంస పాదం. ఎదురు చూడడం తప్ప చెయ్యగలిగిందేమీ లేదుగా. అదే పని మొదలెట్టేశాం. అది డిసెంబర్ మొదటి వారమేమో సాయంత్రం ఐదింటికే చలి మొదలైంది (ఓపెన్ ఎయిర్ కదా). అందరం ముసుగులవీ వేసుకుని కన్నం వెయ్యడానికి వెళ్ళే దొంగల్లా తయారయ్యి ఎదురు చూస్తున్నాం(కన్నం వెయ్యడానికి కాదు సుమా) రైలు కోసం.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> కొత్త పెళ్ళికూతురిలా నిదానంగా ఎనిమిదింటికి వచ్చింది రైలు. ఈ రైలు లేటవ్వడంతో పక్కరోజు మేము భోపాల్ చేరేసరికి మధ్యాహ్నం రెండైంది. భోపాల్ నించి ఇండోర్ కనెక్టింగ్ ట్రైన్ వెళ్ళిపోయింది. గంట తరవాత ఇంకో ట్రైన్ వుందన్నారు..మళ్లీ నిరీక్షణ. మా నిరీక్షణ ఫలించి, ఆ రైలోచ్చి మేము ఇండోర్ చేరేసరికి సాయంత్రమైపోయింది. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> అక్కడ మా అన్నయ్య మాకోసం ఒక పెద్ద ఇడ్లీల బాగు తో (పొద్దున్నించి తిండి లేదు మాకు) ఎదురుచూస్తున్నాడు. రైలు రావడానికింకా టైం వుంది తినమంటే తినడానికి ప్రయత్నించి (ఆ ఇడ్లీలు గోడకి మేకులు కొట్టుకునేందుకు తప్ప, తినడానికి పనికి రావని తెలిసి) విఫలమై, నిరాహారంగా, నీరసంగా, నిరీక్షించీ నిరీక్షించీ శుష్కించే వేళకి రైలుగారు మమ్మల్ని కనికరించి విచ్చేసింది. ఆ మీటర్ గేజ్ బండి లో వూగి వూగి మహూ చేరే సరికి రాత్రి తొమ్మిది..అక్కడినించి ఇల్లు (క్వాటర్) చేరేసరికి పది గంటలైంది. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పక్కరోజు ఉదయం బయలుదేరి ఉజ్జయినీ వెళ్ళాము. ఇండోర్ నించి 55 కిమీ దూరం లో వుంది ఉజ్జయినీ నగరం. అక్కడ మొదట చూసింది మహాకాలేశ్వర్ గుడి. మన దేశంలోని ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలయాలలో ఒకటి మహాకాలేశ్వర స్వామి ఆలయం. ఐదు అంతస్తులుగా వున్నఈ ఆలయం గ్రౌండ్ లెవెల్ నించి చాలా కిందికి వుంటుంది. సుమారుగా మూడు అంతస్తుల వరకూ దిగి గర్భగుడిలోకి వెళ్ళాలి. అత్యంత తేజోవంతంగా వెలిగిపోతూ దర్శనమిచ్చే మహాకాలేశ్వర స్వామి (లింగాకారం) నించి దృష్టి మరలించుకోవడం చాలా కష్టం. ఈ గుడిలో ఇంకో విశేషమేంటంటే ఒకసారి నైవేద్యం పెట్టిన ప్రసాదాన్నే మళ్లీ మళ్లీ నైవేద్యం పెట్టవచ్చునట.(ప్రసాదం చాలా బాగుంది మన మినపసున్ని లాగా). </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> అక్కడినించి క్షిప్రా నది ఒడ్డున వున్న "మహాకాళి"(అష్టాదశ శక్తి పీఠాల్లో ఒకటి ) ఆలయానికి వెళ్ళాం. అక్కడ అమ్మవారు సరస్వతి, లక్ష్మి, పార్వతి మూడు రూపాలతో దర్శనమిస్తుంది. కానీ నాకెందుకో మరి.. అంత స్పష్టంగా కనిపించలేదనిపించింది. తీర్ధ ప్రసాదాలు తీసుకుని బైటికొచ్చాం. ఈ గుడిలో భట్టి విక్రమార్కుల తైలవర్ణ చిత్రాలు, వారు వాడినవిగా చెప్పబడే కత్తులు, ఇంకా కొన్ని వస్తువులు ప్రదర్శనశాల లో వుంచారు. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> అక్కడినించి బయలుదేరి ఊరి బైట వున్న "గడ్ కాళీ" ఆలయానికి వెళ్ళాం. ఉజ్జయినీ కోటని సదా రక్షించే శక్తి, భట్టి విక్రమార్కులకు ప్రత్యక్షమై వరాలిచ్చిన తల్లి ఈ "గడ్ కాళీ". నిలువెత్తు రూపమని అంటారు (ఇప్పుడు కేవలం తల మాత్రమే కనిపిస్తూంది). నాలుక బైటికి వుండి చూడడానికి చాలా భయమేస్తుందని ఏదేదో చెప్పారందరూ..కాని నాకు మాత్రం బాసరలో సరస్వతిలా.. ఐదారేళ్ళ చిన్న పిల్లకి చక్కని అలంకారం చేసి అక్కడ నిలబెట్టినట్టుగా అనిపించింది. చూపు తిప్పుకోలేకపోయాను. అమ్మవారి విగ్రహానికి ఎదురుగా ఆమె వాహనమైన పులి. ఈ గుడిలో విశేషమేంటంటే అమ్మవారికి "సారాయి" నైవేద్యం పెడతారు. ఇంకో విశేషం ఏంటంటే తెచ్చిన సారాయి అమ్మవారి నోట్లో పోస్తే అవి లోపలికి వెళ్ళిపోతాయి(నోటి నించి కంఠం లోకి చిన్న దారి లాగా వుంది). ఈ గుడి కూడా గ్రౌండ్ లెవెల్ కంటే కిందికి వుంటుంది. ఈ అమ్మవారి గురించిన ప్రస్తావనలో మా అన్నయ్య "భట్టి విక్రమార్కులు, తెనాలి రామలింగడు, కాళిదాసు" ఈ ముగ్గురి కధని రంగరించి ఒక కొత్త కధని మా అత్తలకి వినిపించడం, వారెంతో భక్తీ శ్రద్దలతో వినడం ఒక చిన్న కొసమెరుపు.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> ఇక్కడినించి బయలుదేరి కాలభైరవుడి గుడికి వెళ్ళాం. కాలభైరవుడి చాలా వింతగా వుంటుంది. విగ్రహం కళ్ళ స్థానంలో రెండు గుంతల్లాగా, నోరు స్థానంలో ఒక కన్నం వుండి చూడడానికి కాస్త భయంకరంగా కనిపిస్తుంది. ఈ విగ్రహానికి ఎదురుగా కుక్క విగ్రహం ప్రతిష్టించబడి వుంది. కాలభైరవుడికి కూడా నైవేద్యం సారాయే. ఒక చిత్రమేమిటంటే ఈ గుడి పరిసరాలలో కనిపించే వారంతా ఏదో మంత్ర విద్యలు వచ్చినవారిలా, రవ్వంత అనుమానాస్పదంగా కనిపిస్తారు. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> చివరిగా రాధమాధవుడి గుడికి వెళ్ళాం. గుడి గోడలు, పై కప్పు అంతా తైలవర్ణ చిత్రాలు. శ్రీకృష్ణ లీలామృతం తో నిండిన చిత్రాలు. ఆ గుడి సింధియా రాజ వంశీయులు కట్టించారట. సుల్తానులు దాడి చేసి సుమారుగా 15 అడుగుల ఎత్తున్న వెండి సింహద్వారాల్ని కొల్లగొట్టి తీసుకెళ్ళిపోతూ వుంటే ప్రాణాలొడ్డి వెనక్కి తెచుకున్నారట సింధియా రాజ వంశీయులు. అద్భుతమైన కట్టడం..అందులో అత్యంత సమ్మోహన మూర్తి ఆ రాధామనోహరుడు. ఇక చెప్పడానికి మాటలే లేవు, అనుభూతించడం తప్ప.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> ఇంతసేపు ఎంతో భక్తిగా అన్ని గుడుల గురించి చెప్పుకున్నాం కదా..ఇప్పుడో చిన్నసరదా అయిన రెండో కొసమెరుపు కధ చెప్పుకుందాం. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> ముఖ్యమైన అన్ని గుడులు చూసినా ఇంకా చాలానే వున్నాయి చూడవలసిన ప్రదేశాలు. కాని అప్పటికే బాగా అలసిపోయి, ఆకలి వేస్తూండడం వల్ల హోటల్ కి వెళ్ళాం. మా మూడో మావయ్య "విపరీతమైన శాఖాహారి" (మేమంతా కూడా శాఖాహారులమే, కాకపోతే మా మావయ్య కాస్త భయంకరమైన శాఖాహారి. మసాలాలు, వెల్లుల్లి, ఉల్లిపాయలు, టమాటాలు, ఆఖరికి కూరల్లో వేసే కరేపాకు కుడా తినడు ). అందుకని ఆయన కోసం ప్రత్యేకంగా అన్నం, మజ్జిగ పులుసు, పెరుగు మాత్రం చెప్పాం. అందులోంచి కూడా పోపులో వేసిన ఆవాలు, జీలకర్ర ఏరేసి ఆ తరవాత తిన్నాడు.</span></b></span></span></div><div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> ఇక మా అమ్మకీ, అత్తలకీ , హిందీ రాదు. అందుకని అన్నయ్య చెప్పిన "తీకా...తీకా ఖానా(బాగా కారంగా) " ఓకే...ఓకే అంటూ ఒప్పేసుకున్నారు. తీరా తినడానికి వచ్చేసరికి అందరికి చెవుల్లోంచీ, ముక్కుల్లోంచీ నీళ్ళు. ఎద్దు బుస లాగ ముక్కుల్లోంచి వేడి గాలి. ఎలాగోలా కష్టపడి తిన్నారు. ఎన్ని మంచినీళ్ళు తాగినా, మగ్గులతో మజ్జిగ తాగినా, గుప్పిళ్ళతో పంచదార నోట్లో పోసుకున్నా కాని ఆ కారం తగ్గలేదు వాళ్లకి . ఆ తరవాత మేము బయలుదేరి మళ్లీ మహూ వచ్చేవరకూ ఎద్దుల్లా బుస కొడుతూనే వున్నారు పాపం . వాళ్ళని అంతలా ఆటపట్టించిన అన్నయ్య మాత్రం అచలపతిలా(అచలపతి కధల్లో హీరో) చిద్విలాసంగా వున్నాడు. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"></span></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-6135640212371990963?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-52910706512899486172009-08-28T04:50:00.000-07:002010-03-22T02:08:57.766-07:00సరిగమల సునామీ<div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><br /></b></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఈ మధ్య ఏ టీవీ ఛానెల్ పెట్టినా రియాలిటీ షోలంటూ ప్రేక్షకులని తెగ ఆకర్షించేస్తున్నారు. ముఖ్యంగా సంగీతానికి , డాన్స్ కి సంబంధించిన కార్యక్రమాలు బాగా ఎక్కువైపోయాయి. ఒక ఛానెల్ వాళ్ళు "పాడుతా తీయగా" అంటే, ఇంకో ఛానల్ వాళ్ళు "పాడాలని వుంది" అంటారు...ఒకరు "ఝుమ్మంది నాదం'' అంటే, ఇంకొకరు ''గాన గాంధర్వం" అంటారు...ఒకరు ''సరిగామపా'' అంటే, ఇంకొకరు ''సూపర్ సింగర్'' అంటారు... ఒకరు ''ఢీ'' అంటే ఇంకొకరు "ఠా" అంటున్నారు...ఒకరు ''జల్సా'' అంటే ఇంకొకరు ''సల్సా'' అంటున్నారు. ఈ కార్యక్రమాలన్నీ చూసే ప్రేక్షకులు (జనాలు) తమ పిల్లల్ని, బంధువుల్ని, పక్కింటి వారిని, ఎదురింటి వారిని, అందరిని పోటీల్లో పాల్గొనడానికి ప్రేరేపించి పంపుతున్నారు. అదీ చాలక ఎవరో ఎందుకని ఆవేశపడి తామే ఆ పోటీల్లో పాల్గొని వాళ్ళిచ్చే కప్పులో, చిప్పలో, క్యాషో, కారో , తెచ్చేసుకోవాలనీ , టీవీ లో కనిపించాలనీ , నలుగురి లో గొప్ప పేరు సంపాదించేసుకోవాలనీ మహా ఉబలాటపడిపోతున్నారు. దేశమంతా ఇదే తంతు ఇక మా వాళ్ళనగానేంత..?</span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నాకు </span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; white-space: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఐదుగురు</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; line-height: 25px; white-space: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> మేనమామలు. వారిలో </span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; white-space: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నాలుగో</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; line-height: 25px; white-space: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మావయ్య పిల్లలు తప్పించి, మిగతా అందరి పిల్లలూ సంగీత విద్వాంసులే (విధ్వంసులు). సంగీతాన్నీ కాచి వడబోసిన (టీ కాచినట్టు) మేధావులు. ఒకరిద్దరు గాత్ర సంగీతం లో డిప్లొమా చేస్తే, మరొకరు ఏకంగా మ్యూజిక్ లో ఏం.ఏ చేసిన ఘనులు. ఒకరు వీణ మీటితే, మరొకరు వేణువూదితే, మరొకరు ఫిడేలు వాయిస్తే, ఇలాగ అందరూ తలో రంగంలో నిష్ణాతులు(అని వారనుకుంటూ వుంటారు).</span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మరి..ఇంత మంది పాడేవాళ్ళు, వాయించేవాళ్ళు వుంటే ఆ వాయింపుకి శ్రోతలు కావాలి కదండీ..అదిగో ఆ కొద్దిమంది శ్రోతల్లో మొట్టమొదటి (బలి) శ్రోత నేను. ఇంకా మా అన్నయ్య, మా 4వ మావయ్య, అత్తయ్య, వాళ్ళ పిల్లలిద్దరూ. మిగతా అందరూ అమ్మ తో సహా (అమ్మ చాలా బాగా పాడుతుంది) ఆ అద్భతమైన(విచిత్రమైన) సంగీతాన్నీ యెంతో ఆనందంగా, తన్మయత్వంతో ఆస్వాదిస్తారు. </span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఒకసారీ ...మా </span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-weight: normal; line-height: normal; white-space: normal;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">రెండో </span></span></b><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మావయ్య కూతురి పెళ్లి చూపులు జరిగాయి. వచ్చిన పెళ్ళివారు అమ్మాయి ఒకపాట పాడితే వినాలని వుందంటేనూ ''హిమగిరి తనయే హేమలతే..ఏ ఏ ఏ ఏ ఏ" అంటూ పాడింది. పాపం పెళ్ళివారు బిక్కచచ్చిపోయి, ఎప్పుడు అయిపోతుందా ఎప్పుడు పారిపోదామా అన్నట్టు కూర్చుని, పాట అయిన <span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: arial; font-size: 14px; font-weight: normal; line-height: 25px; white-space: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఐదు</span></b></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #666666; font-family: Georgia; font-size: 16px; font-weight: bold; line-height: 28px; white-space: pre-wrap;">నిమిషాల్లో సినిమాల్లోలా మాయమైపోయారు.</span></span></span></span></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మా పెద్ద మావయ్య కొడుకు వేణువు వాయిస్తోంటే.."వాయిస్తున్నడురా..ఫ్లూటు వాయిస్తున్నాడురా..కళ్ళకి రెప్పలున్నట్టు చెవులకి మూతలు వుండి వుంటే యెంత బాగుండేదో "అంటూ జయమ్ము నిశ్చయమ్మురా సినిమాలో బ్రహ్మానందం ఫ్లూట్ వాయించే సన్నివేశంలో రాజేంద్ర ప్రసాద్, చంద్రమోహన్ భయపడే సన్నివేశం గుర్తుకువస్తుంది.</span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఆ మధ్యన ఒకసారి (sept 11th) </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 25px; white-space: normal;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ఐదో</span></span></b></span><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> మావయ్య పుట్టినరోజు పార్టీ చేస్తున్నాం రండి అంటే వెళ్ళా(అమ్మా </span></span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">వాళ్ళూ </span></span></b><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">లేరు నేనొక్కదాన్నే వెళ్ళా). వాళ్ళబ్బాయి అద్భుతంగా పాడతాడు వినమని మా మావయ్య అందరికి చెప్పాడు. సరేనని కూర్చున్నామందరం. ఎంతో చక్కని యుగళగీతం...శుభాకాంక్షలు సినిమాలో ఏ.వి.ఎస్(నాదబ్రహ్మ) లాగా, అది ఏ రాగమో తెలియనివ్వకుండా..ఆ పాటని చీల్చి చండాడి.. అంత్యంత విషాదంగా పాడి మా అందరి కన్నీళ్ళకు కారణమయ్యాడు. చాలా సేపు ఏదో సంతాప సభకి </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">వచ్చినట్టు</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> అందరం మౌనంగా వుండిపోయాం. ఆ తరువాత జారిపోయిన జవసత్వాలను కూడదీసుకుని, ఆ విషాదాన్ని మోసుకుంటూ అందరం భారంగా బైటికి వచ్చాం. ఇంటికి రాగానే టీవీలో అమెరికాలో జంట టవర్లు కూలిన వార్త చూపిస్తున్నాడు. (వాడి పాట దెబ్బకి అమెరికాలో టవర్లు కూలిపోయాయని ఇప్పటికీ సరదాగా అనుకుంటూ వుంటాం).</span></span></b></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">చెప్పుకుంటూ పోతే ఇలాంటివి ఎన్నో ఎన్నెన్నో సంఘటనలు. పెద్ద కుటుంబం అవ్వడంతో చిన్నది పెద్దది ఏదో ఒక సందర్భం వస్తుంది..అందరం కలవాల్సివస్తుంది. ఇంకేముంది..? ఏ కాస్త సంగీత ప్రేమికుడైన ఏ పెద్దమనిషో వీళ్ళ </span></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; line-height: normal; white-space: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ప్రతిభాపాటవాలు</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> తెలియక ఒక్క పాట పాడమని అడగుతాడు. ఫలితం...ఈ "సరిగమల సునామీ"...ఎక్కడ బైటికి వెళ్లిపోతామోనని(పారిపోతామని ) తలుపులు వేసి మరీ వారి కళలు ప్రదర్శించి మా ముఖకవళికలు మార్చేస్తున్నారు.<br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">అదండీ సంగతి. ఇదిగో ఇప్పుడు కూడా చిన్న కిట్టి పార్టీ వుంది మా పెద్దమావయ్య వాళ్ళ ఇంట్లో. కాసేపట్లో వెళ్ళాలి. "సరిగమల సునామి" నించి తప్పించుకుని సురక్షితంగా ఇల్లు చేరాలని ఆశీర్వదిద్దురూ !! </span></span></b></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></span></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-5291070651289948617?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-48322321133032290162009-08-23T02:31:00.000-07:002010-03-22T02:11:52.912-07:00బొజ్జ గణపతి<span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: georgia;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">"తొండమునేకదంతము తోరపు <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">బొజ్జయు</span> వామ హస్తమున్..</span></b></span></span></span></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">మెండుగ మ్రోయు గజ్జెలు మెల్లని చూపులు మందహాసమున్..</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">కొండొక గుజ్జు రూపమున కోరిన విద్యలకెల్ల నొజ్జవై ఉండెడు.. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">పార్వతీ తనయా ఓయి గణాధిపా! నీకు మ్రొక్కెదన్"</span></b></span></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">నా చిన్ననాటి ప్రియ నేస్తం "బొజ్జ గణపతి". <span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;">అప్పుడు నాకు సరిగ్గా నాలుగేళ్ళు.</span><span class="Apple-style-span" style="color: black; font-family: Arial; font-weight: normal;"> </span> మా వీధి చివర "బొజ్జ గణపతి" గుజ్జు రూపం చెక్కిన ఒక పెద్ద రాయి వుండేది, పక్కనే చిన్న కొలను లాంటిది వుండేది.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">ప్రతీరోజూ పొద్దున్నే మా తాతగారు అన్నయ్యనీ, నన్నూ స్కూల్ కి తీసుకు వెళ్ళేటప్పుడు "బొజ్జ గణపతి" దగ్గరికి తీసుకెళ్ళేవారు. అలా మా ఇద్దరికీ దోస్తీ కుదిరింది. అయన దండం పెట్టుకుని ప్రదక్షణలు చేసుకుని వచ్చేలోపు కొన్ని కబుర్లూ.. మళ్లీ సాయంత్రం స్కూల్ నించి వచ్చాక మరిన్ని కబుర్లూ చెప్పేదాన్ని "బొజ్జ గణపతి" కి . అలా ఎన్నెన్నో కబుర్లూ, ఆటలు, పాటలు. అసలు క్షణం తీరేది కాదు మా ఇద్దరికీ.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></b></span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">బామ్మ పెట్టే తాయిలం మా ఇద్దరికీ చెరిసగం. నా వంతు తినేసి తన వంతు ఆకులో పెట్టి అక్కడే పక్కన పెట్టి వచ్చేదాన్ని(బామ్మ చెప్పేది అలా చేస్తేనే "బొజ్జ గణపతి" తాయిలం తింటాడని). తెల్లారి వెళ్లి చూస్తే ఆకు ఖాళీగా వుండేది. పరుగున ఇంటికొచ్చి బామ్మ తో చెప్పేదాన్ని "బొజ్జ గణపతి" తాయిలం తినేశాడని.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> స్కూల్ లో టీచర్ మార్కులు తక్కువేసినా, అల్లరి చేస్తున్నావని తిట్టినా..వెంటనే మా "బొజ్జ గణపతి"కి చెప్పేదాన్ని. అమ్మా , అన్నయ్యా , బామ్మా , తాతగారూ, స్కూల్లో టీచర్లూ, ఫ్రెండ్స్... ఎవరేమన్నా వెళ్లిపోయి మా "బొజ్జ గణపతి" కి ఫిర్యాదు చేసేదాన్ని. </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> ఒకసారి బాగా వర్షం పడింది. మా "బొజ్జ గణపతి" పాపం వర్షం లో తడిసిపోయాడు. పాపం తనకి ఇల్లు లేదుగా..!! అందుకని, పాపం "బొజ్జ గణపతి" వానలో తడిసిపోతున్నాడు ఇంటికి తెచ్చేసుకుందాం అని మా తాతగారిని అడిగాను. ఆయన నవ్వేసి..మర్నాడు ఒక దేవ గన్నేరు కొమ్మ తెచ్చి బొజ్జ గణపతి విగ్రహం (చాల పెద్ద రాయి ) వెనకాల నాటారు. తరవాతి కాలం లో అది పెద్ద మానై మా "బొజ్జ గణపతి" కి చల్లని నీడనిచ్చేది, బోలెడన్ని పూలిచ్చేది. అందుకే ఆ చెట్టు నాకు కూడా నేస్తమైపోయింది.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> ప్రతీ యేడాది మా "బొజ్జ గణపతి" పుట్టిన రోజు నాడు తనకి ఇష్టమైన కుడుములు, ఉండ్రాళ్ళు, పాయసం, పులిహోర, అన్నీ తీసుకెళ్ళి పెట్టేవాళ్ళం తాతగారూ, అన్నయ్యా, నేను.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">కాలక్రమేణా మా వీధి లో జనాభా పెరిగి, ఇళ్ళూ పెరిగి, కాలనీ అసోసియేషన్ వారు మా "బొజ్జ గణపతి" ని నాలుగు గోడల మధ్యన బంధించేశారు. ఎప్పుడంటే అప్పుడు వెళ్లేందుకు లేకుండా తాళం వేసేశారు. నేనంటే నేనంటూ ఆధిపత్యం కోసం కుమ్ములాడుకుంటూ "బొజ్జ గణపతి" ఉనికినే మరచిపోయారు.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"> </span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;">బ్లాగ్మిత్రులందరికీ "వినాయక చతుర్ధి" శుభాకాంక్షలు.</span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-4832232113303229016?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-28041102978106410182009-08-21T12:48:00.000-07:002011-02-02T10:53:38.726-08:00పుష్పవిలాపం<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"></span></b></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="line-height: 28px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #666666;"></span></b></span></span><br /><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">"నీ పూజ కోసం పూలు కోసుకొద్దామని ప్రొద్దున్నే మా తోటలోకి వెళ్ళాను..ప్రభూ !! ఉదయశ్రీ అరుణారుణ కాంతులతో ఉద్యానవనం కళకళ లాడుతూంది. పూల బాలలు తల్లి ఒడిలో అల్లారుముద్దుగా ఆడుకుంటున్నాయి ...అప్పుడు<br /><br />నేనొక పూల మొక్క కడ నిల్చి..చివాలున కొమ్మవంచి..గోరానెడునంతలోన..విరులన్నియు జాలిగ నోళ్ళు విప్పి..మా ప్రాణము తీతువా యనుచు బావురుమన్నవి కృంగిపోతూ ..నా మానసమందెదో తళుకుమన్నది పుష్పవిలాప కావ్యమై..."<br /><br />మధ్యాహ్నం భోంచేసిన తరువాత విశ్రాంతిగా కూర్చుని ఘంటసాల గారి ప్రైవేటు ఆల్బం వింటున్నా... నా చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు అలలు అలలు గా వచ్చిమనసును తాకుతున్నాయి.<br /><br />నాకు మొక్కలన్నా, పువ్వులన్నా చాలా ఇష్టం. చిన్నప్పుడు మా పక్కింట్లో బామ్మగారు నాకు మొక్కలు ఎలా నాటాలో, వాటి బాగోగులు ఎలా చూసుకోవాలో అన్నీనేర్పింది. నేను ప్రతీరోజూ స్కూలు కి వెళ్ళేటప్పుడూ, వచ్చేటప్పుడూ ఎవరింట్లో ఏ పూల మొక్కలున్నాయా అని చూసుకుంటూ వెళ్ళేదాన్ని. ఆదివారం నాడు వాళ్ళ ఇళ్ళకి వెళ్లి కొమ్మలడిగి తెచ్చుకుని వాటిని నాటి నీరు పోస్తూ జాగ్రత్తగా చూసుకునే దాన్ని.<br /><br />ప్రతీ రోజూ ఉదయం స్కూలు కి వెళ్లేముందు వరకూ , సాయంత్రం రాగానే రెండు గంటలు మా తోట లోని మొక్కలతో నా సహవాసం. మల్లెలు, మందారాలు, సన్నజాజి, విరజాజి, మరువం, గులాబీలు (తెలుపు, ఎరుపు, లైట్ పింక్ అన్నీ దేశవాళి వే) , బంతులు, చేమంతులు, కనకాంబరాలు, అన్నీ..నా నేస్తాలే!!<br /><br />ఏ కొమ్మకి కొత్త చిగురేసినా నాకు పండగే. ప్రతీ చిగురూ నాకు లెక్కే . శనివారం రాత్రి అమ్మ ఏ సమయానికి ఇంటికి వచ్చినా సరే (అమ్మ ఉద్యోగం వేరే ఊళ్ళో..వారానికి ఒకసారి ఇంటికి వచ్చేది) ఆమె వెంట తిరుగుతూ అన్నీ ఏకరువు పెట్టేదాన్ని. మర్నాడు ఉదయం ముందు తోటలో నా నేస్తాలని చూశాకే అమ్మకి మిగతా పనులకి పర్మిషన్.<br /><br />ఇలా వుండగా.. ఒకరోజు మా టీచర్ (నేను 8 వ తరగతి లో వున్నప్పుడు ) మాకందరికీ "పుష్పవిలాపం" పాఠం చెప్పారు. నా మనసులో బాగా హత్తుకుపోయిందా పాఠం. ఆ రోజు నించి నా తోటలో పూలు కోయడం నిషేదించేశాను. స్కూలు కి వెళ్ళే వరకూ , వెనక్కి వచ్చాక ఎలాగూ తోటలోనే మకాం.. కానీ మరి స్కూల్లో వున్నప్పుడు ఎవరైనా పూలు కోసేస్తే? అందుకని ప్రతీ రోజూ అన్నీ పూలు లెక్క వేసుకుని వెళ్ళేదాన్ని . మళ్లీ వెనక్కి వచ్చాక లెక్క చూసుకునే దాన్ని. పువ్వు మీద చెయ్యి వేస్తే 5 రూపాయలు ఫైన్. అది ఎవరైనా సరే.</span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">అంత కష్టపడి తోటని కాపాడుకునే నాకు మా అమ్మమ్మ పెద్ద విలన్. ఏదో మాయ చేసి చెట్లు మొత్తం దులిపేసి నా తోటలో పూలన్నీ దోచేసేది. అమ్మమ్మకి అమ్మ సప్పోర్టు.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఒకసారి గులాబీల సీజన్లో అన్నీ గులాబీలు విరగబూశాయి. కాండం కానీ ఆకులు కానీ కనిపించనంతగా.. మందారాలకి సీజన్ ఏమి వుండదు కాబట్టి అవి ఎప్పటిలాగానే బాగా పూశాయి. నన్ను స్కూలు కి వెళ్ళనిచ్చి , అమ్మమ్మ (మా పక్కింటికి పక్కింట్లో వుంటారు) పెద్ద బుట్ట నిండా అన్నీ పూలు కోసేసుకుని ( ఒక్క పువ్వు కూడా మిగలకుండా) వెళ్ళిపోయింది. సాయంత్రం వచ్చాక చూస్తే తోటంతా ఖాళీ.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">చాలా బాధేసింది. బాగా ఏడ్చాను. ఇలా జరిగింది అని అమ్మకి చెప్పాలని...కానీ వారం రోజులు ఆగితే కానీ అమ్మ రాదుగా..ఆ బెంగ తో జ్వరం వచ్చేసింది. సుమారుగా నెల రోజులు పట్టింది కోలుకోవడానికి.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">" ఆయువు గల్గు నాల్గు ఘడియల్ కని పెంచిన తీవె తల్లి జాతీయత దిద్ది తీర్తుము...తదీయ కరమ్ముల లోన స్వేచ్చమై నూయలలూగుచున్ మురియుచుందుము...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">ఆయువు తీరినంతనే...హాయిగా కన్నుమూసేదము...ఆయమ చల్లని కాలి వ్రేళ్ళ పై...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">గాలిని గౌరవింతుము సుగంధము పూసి..సమాశ్రయించు భ్రున్గాలకు విందు చేసెదము కమ్మని తేనేలూరి...మిమ్ము బోంట్ల నేత్రాలకు హాయి కూర్తుము...స్వతంత్రుల మమ్ముల...స్వార్ధ బుద్దితో తాళుము తుంపబోకుము... తల్లికి బిడ్డకు వేరు సేతువే.."</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">టేప్ రికార్డర్ లో పాట ఇంకా వినిపిస్తోంది... ఘంటసాలగారి కంఠం లోంచి కురిసిన అమృత ధార .. చిన్ననాటి చేదు జ్ఞాపకాన్ని రూపు మాపే ప్రయత్నం చేస్తోంది.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-2804110297810641018?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-47455931903587276652009-08-19T13:24:00.000-07:002011-02-02T10:33:52.566-08:00కుక్క పాట్లు..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /><br />తెల్లవారు ఝామున 8.30..అయింది!! సూర్యా రావు గారి తో ఛాలెంజ్ చేసి ముసుగు బిగించి నిద్ర పోతున్నాన్నేను ఇంతలో ట్రింగ్..ట్రింగ్.. మంటూ చెవి పక్కనే మొబైల్ మోత. నిద్రలోనే విసుగ్గా ఫోనెత్తి హలో అన్నా.. అవతలి వైపు నించి వినిపించిన మాటలకి నిద్ర మత్తు వదిలిపోయింది.<div><br /></div><div>వెంటనే లేచి ఒక్క పరుగున అమ్మ దగ్గరికి వెళ్లి అడిగా, అలిగా, జాలిగా చూశా, కాళ్ళా వేళ్ళా పడ్డా..నిరాహార దీక్ష సైతం చేశా..కానీ అమ్మ ఏమాత్రం కరుణించలేదు. తప్పదంది..తప్పించుకునే వీలే లేదంది, తన బట్టలతో బాటుగా నావీ సర్దేసింది.."గోదావరీ పుష్కర" స్నాన సంరంభానికి "రాజమండ్రి" కి.</div><div><br /></div><div>ఓ శుభ ముహూర్తాన బయలుదేరాం అమ్మ, నేను, మావయ్య , అత్తయ్య .. చెల్లి (అత్తయ్య కి), చెల్లి మొగుడు (ఈయనకి ఇంత కంటే పరిచయం లేదు) , పిల్లా పీచు, తట్టా, బుట్టా..అంతా కలిసి చిన్న సైజు మంద..!!</div><div><br /></div><div>రాజమండ్రి లో రైలు దిగగానే ఒకాయన "గునగునా" నడుచుకొచ్చాడు మా దగ్గరికి..(చెల్లి మొగుడికి తమ్ముడు, ఆయన ఇంట్లోనే మా బస). అంతా కలిసి బయలు దేరి వాళ్ళింటికి వెళ్ళాం. అదో చిన్న సైజు అడవి. కాఫీ కార్యక్రమాలన్నీ సక్రమంగా పూర్తి చేసుకుని అందరం బయలు దేరాం గంగలో(సారి గోదావరిలో) మునగడానికి.</div><div><br /></div><div>అప్పటిదాకా గోదారి లో అంతా మట్టి నీళ్ళు, అందులో నేను స్నానం చెయ్యనని అమ్మ చెవి కింద జోరీగ లాగా సొద పెట్టిన నేను గోదావరి ని చూడగానే తన్మయమైపోయాను. నీళ్ళలోకి దిగనే దిగనన్నదాన్ని, అసలు నీళ్ళలోంచి బైటికే రాలేదు చాలా సేపు. స్నాన ఘట్టం ముగిసింది.</div><div><br /></div><div>ఇక్కడితో కధ సుఖాంతం అయిందని ఎంతో సంతోషించాను. ప్చ్..!! అంతా నా భ్రమ. అయినా నా పిచ్చి గాని మన చేతుల్లో ఏముంది? ఇక ఇక్కడి నించి మొదలైంది మా సాహసయాత్ర లో రెండో ఘట్టం.</div><div><br /></div><div>మా అత్తయ్య మహా భక్తురాలు అలాగే చాలా నిదానస్తురాలు. ఎంత నిదానమంటే నత్త, తాబేలు తో పోటి పడితే అవే గెలుస్తాయి . ఇక చూడండి మా పాట్లు.</div><div><br /></div><div>వదిన గారూ(మా అమ్మ)..ఎలాగూ ఇక్కడి దాక వచ్చాం కదా పిఠాపురం లో "శక్తి పీఠం(పురుహూతికా దేవి)" వుంది వెళ్దాం ఇక్కడికి చాలా దగ్గర అంది. ప్రైవేటు బండి కోసం ప్రయత్నిస్తే దొరకలేదు అందుకని బస్సెక్కాం. ఆ బస్సు డ్రైవర్ కూడా మా అత్తయ్య లాగా బాగా నిదానస్తుడు. రాత్రి 10 గంటలకి మమ్మల్ని పిఠాపురం లో దింపాడు.</div><div><br /></div><div>అక్కడినించి వాళ్ళనీ వీళ్ళనీ "అడుక్కుంటూ" వెళ్ళే సరికి గుడి కాస్తా మూసేశారు. సరే ఛలో వెనక్కి మళ్లీ రాజమండ్రి అనుకుని బస్సు స్టాప్ కి వస్తే ఆ రాత్రికి ఇక బస్సులు లేవన్నారు . ఒక్కసారిగా అందరికి మా అత్తయ్యని కరిచెయ్యాలన్నంత కోపమొచ్చింది. కానీ ఛ..మనం "కుక్కలం" కాదుకదా అని సర్దిచేప్పుకున్నాం. కానీ మాకేం తెలుసు కాసేపట్లో అదే పోర్ట్ ఫోలియో అందరం పోషించబోతున్నామని..!</div><div><br /></div><div>ఇలా మేం కిం కర్తవ్యమ్..? అని ఆలోచిస్తూ వుండగా.. సామర్లకోట..సామర్లకోట అని అరుస్తూ ఒక బస్సు (లాంటిది) వచ్చింది. సాక్షాత్తు ఆ పరమేశ్వరుడే ఆ బండి ని మాకోసం పంపినట్టుగా సంబరపడిపోయి చాటంత మొహాలు చేసుకుని ఆ బండి లో కూర్చున్నాం. క్లీనర్ వచ్చి బైటినించి తలుపులు గొళ్ళెం పెడితే ఏమోలే అనుకున్నాం..</div><div><br /></div><div>బండి బయలుదేరింది. కాస్త కుదుటపడ్డాక చుట్టూ తేరిపార చూశాం..అది ఒక "కుక్కల" బండి. చుట్టూతా బోను..అందులో మేము..!! పడిపోకుండా పట్టుకోడానికి కనీసం ఆధారం కూడా లేని బండి. అలాంటి బండి లో మమ్మల్ని కుక్కల్లా పడేసుకుని ఆ డ్రైవర్ మిట్టా,పల్లం అనే భేదం చూపకుండా ఆ గతుకుల రోడ్డు మీద 120 కిమీ వేగంతో తోలుకెళ్ళి సామర్లకోట కుక్కల స్టాండ్ లో (ఛ..బస్టాండ్ లో) పడేశాడు. ఆ తరవాత తెల్లారే వరకు అక్కడే పడిగాపులు కాసి తెల్లారి మొదటి బస్సు ఎక్కి రాజమండ్రిలో దిగాం.</div><div><br /></div><div>ఆ రోజు రాత్రికే మా తిరుగు ప్రయాణం. "గునగున తమ్ముడు" తన కారు లో రైల్వే స్టేషన్ దగ్గర దింపుతాను రమ్మంటే కొంత మందిమి ఆ కారు లో కూర్చున్నాం. సరిగ్గా ఒక నాలుగు రోడ్ల కూడలి దగ్గర మన "గునగున తమ్ముడు" కారు ఎదురుగా సిగ్నల్ కోసం ఆగి వున్న స్కూటరాయన పైకి ఎక్కించాడు (బహుశా ఆయనకి ఫుట్ పాత్ ల మీద, మనుషుల మీద తప్ప రోడ్డు మీద కారు నడపడం రాదేమో)..</div><div><br /></div><div>అది చూసిన ట్రాఫిక్ పోలిసు వెంట పడ్డాడు.. మన "గునగున తమ్ముడు" చాకచక్యంగా (ఈసారి ఎవరి పైకి ఎక్కించకుండా) ట్రాఫిక్ పోలిసు ని తప్పించి మమ్మల్ని రైల్వే స్టేషన్ చేర్చాడు. బ్రతుకు జీవుడా అనుకుని ..రైలెక్కి మా వూరోచ్చేశాం.</div><div><br /></div><div><br /></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-4745593190358727665?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-606209145501902098.post-35627556365019978902009-08-18T05:37:00.000-07:002011-02-02T10:07:00.491-08:00స్నిగ్ధ కౌముది<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;">బ్లాగ్మిత్రులందరికీ నమస్కారం. నా పేరు ప్రణీతస్వాతి. చాన్నాళ్ళుగా ఒక బ్లాగ్ తెరవాలని కోరిక. సరే! కాని..బ్లాగ్ తెరవాలంటే ముందుగా దానికి నామకరణం చెయ్యాలి కదా. మరి నామకరణం చెయ్యాలంటే పేరు కావాలి కదా, అందుకని కొన్నాళ్ళుగా పేరు వెతికే పనిలో పడ్డాను. కూర్చున్నా, నిల్చున్నా, ఏ పనిలో వున్నా అదే ధ్యాస.<br /><br />బంధువుల్ని, స్నేహితుల్ని, ఆఖరికి కేవలం ముఖపరిచయం ఉన్న వాళ్ళని కూడా మంచి పేరు సూచించమని అడగడం మొదలెట్టా. తరవాత్తరవాత వాళ్ళందరూ నన్ను చూసి హడలిపోయి ముఖం చాటేయడం మొదలెట్టారు. అయినా సరే పట్టు వదలకుండా కనపడ్డవారినల్లా నా బ్లాగ్ పేరు కోసం వేధించా (ఛ..నేను చాలా మంచి దాన్ని).<br /><br />ఇంత కష్టపడ్డా మంచి పేరు దొరక్కపోయే సరికి బాగా కోపమొచ్చింది అందరి మీదా. నా బ్లాగ్ పేరు నేనే వెతుక్కోవాలని నిర్ణయించుకున్నా. ఆలోచించడం మొదలెట్టా. సినిమాల్లోలా రకరకాల భంగిమల్లో ఆలోచించా.<br /><br />చాలా రోజుల క్రితం చదివిన ఏదో నవలలో (పేరు గుర్తులేదు) నాయిక పేరు "స్నిగ్ధ" గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇంకా ఏదో అసంపూర్తిగా వున్నట్టు భావన. మొన్న పదిహేనురోజులనాడు మా మావయ్య వాళ్ళింట్లో గృహప్రవేశానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడొక అమ్మాయి తన పేరు "కౌముది" అని ఎవరికో చెప్తోంటే విన్నాను. బాగుందనిపించింది.<br /><br />కానీ నిజం చెప్పద్దూ..కౌముది అంటే అర్ధం ఏంటో తెలీదు నాకు. ఆ మాట బైటికి అంటే అమ్మో ఇంకేమైనా వుందా? అందరూ నవ్వరూ! అందుకే ఇంటికి రాగానే ముందు "శబ్ద రత్నాకరం" తెరిచాను. "స్నిగ్ధ" కి "కౌముది" కి అర్ధాలు వెతుక్కున్నాను. మంచి రోజు చూసుకుని దేముడికి బాగా దండం పెట్టుకుని నా బ్లాగ్ కి "స్నిగ్ధకౌముది (చిక్కని వెన్నెల)" అని నామకరణం చేసేశాను.<br /><br />ఇవండీ నా బ్లాగ్ నామకరణ మహోత్సవ విశేషాలు. బ్లాగ్ మిత్రులందరూ నా బ్లాగ్ ని ఆశీర్వదించి, నా ఈ స్నిగ్ధకౌముదిని అందరూ ఆస్వాదించాలని నా కోరిక.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 28px;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/606209145501902098-3562755636501997890?l=snigdhakoumudi.blogspot.com' alt='' /></div>ప్రణీత స్వాతిhttp://www.blogger.com/profile/14039640148636676139noreply@blogger.com18